Terwijl de meeste topsporters na een intensieve week hun rust pakken, stapt Struan Walker (23) op donderdag op het vliegtuig. Vanuit Londen reist hij naar Eindhoven om met Oranje-Rood te trainen en in de Tulp Hoofdklasse te spelen. Maandag is hij terug in Groot-Brittannië, waar hij drie dagen per week traint met de nationale ploeg van Team GB. Een ongewoon schema, maar het werkt: half oktober was de Schot de grote man in de sensationele 4-3 overwinning van Oranje-Rood op Bloemendaal, dankzij een hattrick.
Walker, geboren in Glasgow, maakt indruk in zijn eerste seizoen in Nederland. Met inmiddels tien doelpunten behoort hij tot de meest trefzekere spelers van de competitie. ,,Ik ben vooral blij dat ik de kans heb gekregen om hier te spelen,” vertelt hij aan de redactie van Hockey Magazine. ,,De Hoofdklasse is de sterkste competitie ter wereld. Iedere wedstrijd is een topwedstrijd en dat dwingt je om elke week beter te worden.”

No brainer
De overstap naar Oranje-Rood kwam via een bijzondere route. Walker speelde de afgelopen jaren bij Surbiton, een topclub in de Engelse competitie en eerder ook in Duitsland. Zijn wens om ooit in Nederland te spelen was er al langer. Toen de kans zich voordeed, aarzelde hij geen moment. ,,Het was een ‘no brainer’,” zegt hij met een Schots accent. ,,Ik wilde altijd al ervaren hoe het is om in deze competitie te spelen.”
Het verschil met Engeland is volgens hem groot. Niet zozeer in niveau van spelers, maar in de professionaliteit en de beleving. ,,In Nederland is hockey een cultuursport,” vertelt hij. ,,Clubs als Oranje-Rood, Kampong of Bloemendaal hebben enorme accommodaties, veel leden en een levendige clubcultuur. In Engeland is dat kleiner. Hier is alles gericht op presteren.”
Voortdurend onderweg
Het meest bijzondere aan Walkers verhaal is zijn dubbelleven tussen twee landen. Hij traint van maandag tot en met woensdag met de Britse selectie in Londen, vliegt vervolgens naar Nederland om donderdag en vrijdag met Oranje-Rood te trainen en speelt op zaterdag of zondag in de Hoofdklasse. ,,Ik ben eigenlijk voortdurend onderweg,” vertelt hij. ,,Maar beide teams houden daar goed rekening mee. Zowel Oranje-Rood als Team GB zorgt ervoor dat ik fit blijf, dat mijn lichaam het aankan.” Zijn enige echte rustdag is op zaterdag of zondag, al noemt hij dat met een glimlach “mijn dag om wat langer in bed te liggen”. Het is een intens ritme, maar Walker ziet het vooral als een voorrecht. ,,Niet iedereen krijgt de kans om van hockey zijn beroep te maken,” zegt hij.
Een Schot tussen de Nederlanders
Walker voelt zich ondertussen thuis in Eindhoven. De club regelde huisvesting en hij woont in een teamhuis samen met vier speelsters van de damesselectie. ,,Een nieuwe ervaring,” lacht hij. ,,Maar erg leuk. We hebben een goede sfeer en er is altijd iemand om samen koffie te drinken.” Ook op de club voelde hij zich direct welkom. De voertaal is Engels, handig want in de selectie van Oranje-Rood zitten spelers uit meerdere landen. Dat maakt de integratie makkelijker. Toch wil Walker binnenkort Nederlandse les gaan nemen, simpelweg “omdat iedereen hier al zo goed Engels spreekt”.


Focus op groei
Ondanks zijn sterke seizoen blijft Walker bescheiden. Op de vraag of hij Oranje-Rood naar de landstitel kan leiden, reageert hij nuchter. ,,Dat doe je nooit alleen. We hebben een sterk team, goede staf en iedereen wil het maximale bereiken. Natuurlijk hopen we op de play-offs, maar we bekijken het stap voor stap.”
Tijdens de winterstop keert hij terug naar Groot-Brittannië om door te trainen met het nationale team. Hij speelt geen zaalhockey dit seizoen. Na een korte mentale pauze in december richt hij zich in maart weer op het vervolg van het seizoen én op zijn langetermijndoel: de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. Het verblijf in Nederland ziet hij daarbij als een investering in zijn ontwikkeling. ,,De Nederlandse speelstijl is anders,” legt hij uit. ,,Het is tactischer, technischer en het dwingt je om anders te denken. Dat neem ik mee naar de nationale ploeg.”
Nieuwe energie
Tussen het vliegen, trainen en scoren door geniet Walker van de ervaring. Hij noemt het leven in Nederland ‘relaxed, sociaal en sportief’, al moest hij even wennen aan de directe manier van communiceren. ,,De Nederlanders zijn wat directer, maar ik vind dat eigenlijk heel fijn.” Ook de muziek en het verkeer vielen hem op: ,,ze rijden aan de verkeerde kant,” grapt hij terwijl hij benadrukt dat hij zich thuis voelt.
Na zijn hattrick tegen Bloemendaal lijkt Walker zijn draai helemaal gevonden te hebben. Zijn energieke spel, zijn scherpte voor het doel en zijn bescheiden houding maken hem populair bij de supporters in Eindhoven. Of hij volgend jaar blijft, weet hij nog niet. ,,Ik hoop het,” zegt hij. ,,Ik ben gelukkig hier en het zou mooi zijn om dit nog even vol te houden.”
Voorlopig vliegt hij gewoon door, letterlijk én figuurlijk.


