Tien jaar na de historische gouden medaille in Rio de Janeiro staat Matías Rey opnieuw met Argentinië op het hoogste podium van het internationale hockey. De Argentijn is inmiddels de oudste speler van het toernooi, maar van stoppen wil hij voorlopig niets weten. Integendeel: Rey voelt zich fit, is nog altijd hongerig en ziet kansen voor zijn ploeg om ver te komen dit WK.

De herinneringen aan Rio zijn nog altijd aanwezig. Tien jaar geleden schreef Argentinië geschiedenis door olympisch goud te winnen. De ervaring van die generatie heeft volgens Rey ‘zijn waarde gehad’ voor de huidige ploeg, maar een vergelijking met het team van toen gaat volgens hem ‘niet helemaal op;.

“Het is een ander team en het zijn andere soort wedstrijden,” aldus Rey. “De ervaring die we sinds Rio hebben opgedaan, geven we mee aan het team. Maar we moeten nu opnieuw doen wat nodig is om te winnen.” Dat Argentinië opnieuw veel wil, werd al voor het toernooi duidelijk. Het belangrijkste doel voorafgaand was om in ieder geval de kwartfinales te bereiken.

Finale
De Argentijnen wisten dat ze in de poulefase onder meer Nederland, Japan en Nieuw-Zeeland zouden treffen. Vooral de wedstrijd tegen Nieuw-Zeeland werd daarom gezien als een cruciaal moment, de laatste pot, en het werd inderdaad de finale voor ronde twee-kwalificatie.

Argentinië trok uiteindelijk overtuigend aan het langste eind: 7-1. “De wedstrijd was in het begin heel zwaar en de eerste helft was behoorlijk gelijkwaardig,” blikt Rey terug. “We hebben de wedstrijd als een finale benaderd. Het belangrijkste was dat we de wedstrijd uiteindelijk overtuigend konden beslissen.”

Beslissing van de arbitrage
Juist die instelling kan Argentinië volgens Rey ver brengen. Het team beschikt over veel jonge spelers, maar combineert die energie met de ervaring van spelers die al jarenlang op het hoogste niveau actief zijn. En dan is er natuurlijk Rey zelf. De Argentijn blijkt de oudste speler van het toernooi te zijn, maar ziet zijn leeftijd niet als een beperking.

“Ik voel me fysiek goed,” zegt hij. “Ik heb nog steeds heel veel zin en honger. Dat gevoel wil ik samen met het team gebruiken om resultaten te behalen.” De weg naar een nieuwe grote prestatie is echter niet zonder obstakels. In de wedstrijd tegen Nederland kreeg Argentinië te maken met een gele kaart, waardoor de ploeg tien minuten met een man minder kwam te staan. Volgens Rey was er ‘geen intentie om een tegenstander te raken, maar hij accepteert de beslissing van de arbitrage.

“Tegen een topteam als Nederland tien minuten met tien spelers spelen, maakt het heel moeilijk om terug te komen,” wordt vanuit het Argentijnse kamp toegelicht. Toch kijkt Rey vooral vooruit.

Argentinië heeft na het behalen van de volgende ronde nog wedstrijden voor de boeg om te laten zien waartoe de ploeg in staat is. Het doel dat voorafgaand aan het toernooi werd uitgesproken – bij de beste acht eindigen – is inmiddels binnen handbereik, maar de ambities lijken verder te gaan.

Eerste stappen als trainer
Voor Rey betekent dit bovendien niet alleen het einde van een spelerscarrière. Hij is inmiddels al actief als assistent-coach bij Argentinië Onder 21 en combineert het spelen met zijn eerste stappen als trainer. Binnen de Argentijnse staf wordt hij dan ook gezien als ‘iemand die in de toekomst een grotere rol’ kan krijgen. Voorlopig is Rey echter nog vooral speler. De oudste van het toernooi wil nog altijd winnen, voelt zich fit en heeft duidelijk nog honger naar succes.

Tien jaar na Rio droomt hij daarom niet alleen van mooie herinneringen, maar vooral van een nieuw hoofdstuk. En met een jonge, energieke Argentijnse ploeg naast zich gelooft Rey dat er dit toernooi nog veel mogelijk is.