Door: Douwe de Vries 
Foto’s: Hans Bakker

Was het de alles-of-niets-wedstrijd, op de alles-of-niets-dag voor Kampong dames 1? “Nee”, zegt spits Sosha Benninga vrij resoluut. De toelichting van de voormalig Amsterdam speelster: “Ik denk dat iedere wedstrijd voor ons wel een alles-of-niets is. Ik denk niet dat dat iets anders is dan de seizoenen hiervoor.” Maar de 3-0 nederlaag tegen directe play-offconcurrent Hurley was natuurlijk wel een extra smadelijke. Benninga spreekt over wat er misging in het Amsterdamse bos, en meer. 

Drie tegen nul is natuurlijk wel een uitnederlaag die ‘staat’. Maar Benninga (die nu haar vierde seizoen speelt bij Kampong, red.) zag haar ploeg ‘niet eens zo slecht starten’. “Aan het begin had ik wel het idee dat we overwicht hadden. De wil was er. Het is jammer dat één, lullige, corner erin gaat. Dan voel je het wegvloeien. Aan onze inzet, en het harde werken, ligt het niet.” 

Ze wijst op de open knieën van speelsters. En het feit dat er velen moe zijn. “Daar lag het dus niet aan. Maar op veel andere vlakken was het gewoon net niet goed genoeg vandaag.” En dat is pijnlijk voor de ploeg waarvan ‘heel de dameshockeywereld’ dacht… Dat het definitief de vaste nummer vier was geworden. Dit onder grote drie Amsterdam, Den Bosch en SCHC. 

Benninga daarover: “Ik denk dat wij altijd een ploeg hebben om héél erg ver mee te komen. Individueel hebben we zulke goede spelers. Zonder daar met arrogantie over te willen spreken: wij wilden al vaste top drie zijn. Samengevat: een vaste play-offploeg.” En Benninga geeft aan dat het ook nooit ‘vanzelf is gegaan’ voor Kampong. 

‘Kampong-tegeltje’
Een mooi ‘Kampong-tegeltje’ volgt van ‘Sos’. “Iedere training en wedstrijd zeggen we tegen elkaar: we zijn niet zo goed als we denken, maar ook niet zo slecht.” Daaraan voegt ze toe dat deze ploeg het ‘altijd met z’n allen moet doen’. “Als je als losse eilandjes gaat spelen… Dan maak je het jezelf wel ingewikkeld, ja.” 

Dan even de focus buiten de 3-0-Hurley-nederlaag. Kampong is inmiddels écht Benninga haar club geworden. Ruim drie jaar geleden maakte zij de overstap uit het Amsterdamse bos naar de Klapperboom. “Het is nu mijn vierde seizoen, maar het voelt echt alsof ik hier al tien jaar hockey. Dat is ook zeker een verdienste van de club. Ik heb me meteen welkom gevoeld. Ook als ik in de file sta vanuit hier…” 

Verschillen tussen Amsterdam en Kampong
Wat zijn volgens haar de grootste verschillen, tussen spelen bij subtopper Kampong en ‘constante hoogvlieger’ AH&BC? “Bij Kampong vind ik het vooral leuk dat je het ‘echt met z’n allen’ moet doen. Zo voelt het ook.”

Benninga benoemt ook het proces, waar zij zich immer senang bij voelt. “Je ziet het: het jaar voordat ik kwam streed de ploeg tegen degradatie. En nu hebben we in drie seizoenen twee keer de play-offs gehaald. Elke wedstrijd hier benaderen we dus als die finale, een alles-of-niets.” 

Ze blijft telkens maar weer benadrukken hoeveel plezier ze heeft bij de SV uit de Domstad. “Het plezier heb ik hier ook weer teruggevonden. Ik word in mijn kracht gezet. Ook hockey ik meer vanuit een uitgebreidere taak. Hetgeen waar ik goed in ben, kan ik hier nog meer benutten.” 

Gepasseerd station
En dan de naam Benninga… Levert die op het wedstrijdshirt nog altijd extra druk op? “Een gepasseerd station”, zo noemt de hoofdrolspeelster het zelf. “Ik heb daar nooit echt een ‘last’ van gevoeld ook. Vanuit de hockeywereld heb ik het ook niet zo, per se, ervaren. Ik ben ik. En mijn ouders zijn mijn ouders.” 

Aan het einde van het gesprek komt bij Benninga nog ter ore dat nummer vier Rotterdam verloren heeft. “Dat scheelt een hoop”, veert ze enigszins op. “Maar toch koop je er niks voor”, is de alles-of-niets-uitspraak van de huidig project/accountmanager bij ACE.