Het KNHB-hockeycongres vond op 30 januari plaats op een andere locatie. Niet bij de Rabobank maar in de Jaarbeurs in Utrecht. Dat betekende niet dat het minder ambitieus, hockey liefdevol en straight forward was. Onder leiding van niemand minder dan Tom van ’t Hek werd de KNHB-visie tot aan, ruwweg, 2034 geplaveid. Er werd onder andere gesproken vanuit het voetbal (wat kan het hockey van andere sporten leren?) en vanuit KNHB-waardige prominenten (onder andere oud-bondscoach Jamilon Mülders). HockeyMagazine was erbij. 

Inderdaad. De ‘spreekstalmeester’ van 2026 behoeft geen verdere introductie. Voormalig Kampong-legende, ruim tweehonderdvoudig international én bondscoach Tom van ’t Hek is een grote naam binnen de sport. Hij mocht diverse andere grote namen en prominente verenigingsleden uit héél hockeyland Nederland toespreken. ,,Een andere locatie, een ander tijdstip, op een vrijdagavond, maar de liefde voor hockey is bij jullie áltijd onvoorwaardelijk”, zo steekt Van ’t Hek immer optimistisch van wal. 

Verbondenheid en collectief 

De aanwezige verenigingen knikken instemmend mee. Ook dit jaar hebben diverse clubs de reis naar het Utrechtse congres ‘gewaagd’. Uit heel het land zijn er verenigingen afgereisd om de nieuwste trends en het laatste nieuws uit Nederland hockeyland tot zich te nemen. Diverse keren maken zij zichzelf zichtbaar door een clubshawl omhoog te houden. Ook ‘koketteren’ zij met hún prestaties en maken de rest van de zaal enigszins ‘jaloers’.

Maar een thema van de bijeenkomst is ook juist: ‘verbondenheid’. Hoe zorgt hockeyland Nederland als collectief voor mooie resultaten? Het is iets dat door Van ’t Hek, en de sprekers, meerdere malen wordt benoemd. 

Naast Van ‘t Hek zit een glunderende Erik Klein Nagelvoort, sinds eind 2022 voorzitter van de bond. ,,Ik heb natuurlijk ook aan de andere kant van de zaal gezeten en ik kan jullie vertellen: jullie hebben het véél zwaarder dan ik. ‘Zijn er genoeg vrijwilligers?’, ‘Kunnen we de lampen nog op tijd in de masten draaien?’, dat soort zaken zijn evident voor de hockeysport. Ik krijg zoveel energie als ik zie hoe jullie als verenigingen je inzetten voor onze mooie sport.” 

Een sponsorgenodigde van de Rabobank merkt op: ,,Het zegt gewoon zoveel, dat jullie op jullie vrije vrijdagavond, in een donker zaaltje over de sport komen praten.” 

Leren en kennis maken

Wat volgt zijn fraaie presentaties over de (verre) toekomst, duidelijke visies en ambitieuze plannen. Maar bovenal ádemt het congres zoveel hockeyliefde. Iedere genodigde wil op de eerste rij zitten om de laatste trends door te kunnen nemen. Wanneer de gasten spreken, pennen niet alleen journalisten driftig mee. Daarnaast wordt er flink reclame gemaakt voor nieuwe hockeyvormen zoals 5s. Kinderen spelen intussen in de voor hen bedoelde zones. 

Er wordt natuurlijk wel wat gedaan aan merchandising. En een congres zou geen congres zijn, zonder de diverse netwerkmogelijkheden. Onder het genot van een flinke borrel praat hockeyland met elkaar bij. Daarnaast werken deelnemers aan een speciale opdracht van Jamilon Mülders. Zo leren zij elkaar als ‘wildvreemden’ beter kennen op het congres. 

KNVB adviseert KNHB 

Eén van de sprekers is opvallend Jan-Dirk van der Zee. De directeur van de KNVB stelt meteen: ,,Als we durven te veranderen, blijven we toonaangevend.” Daaraan voegt hij toe: ,,Er tekent zich in het voetbal een duidelijke trend af: jongeren kiezen steeds vaker voor kleinere spelvormen. Er komen minder prestatieve voetballers bij, maar juist zestien- tot achttienjarigen die vooral plezier willen maken met vrienden. Ze spelen op een kleiner veld, vijf-tegen-vijf of zeven-tegen-zeven. En die beweging zet door. Dat gebeurt ook buiten het voetbal, bijvoorbeeld in het hockey.” 

Van der Zee weet met enkele praktijk- én privévoorbeelden nog beter duidelijk te maken wat het hockey van voetbal kan leren. Én andersom. ,,Twee van mijn dochters zijn uitgestroomd uit het hockey, niet omdat ze de sport niet meer leuk vonden, maar omdat het aanbod niet bij hen paste. Dat zien we ook in het voetbal en andere sporten: de behoeften van sporters veranderen. Er is steeds meer vraag naar flexibiliteit en ruimte voor individuele wensen. Als we kinderen willen blijven binden, moeten we durven meebewegen met hun volle agenda’s en hen meer zeggenschap geven over wanneer ze sporten. Juist daar liggen de kansen voor sporters die nu afhaken of zich niet aanmelden. We willen sporters natuurlijk aan onze clubs blijven verbinden. Dat vraagt om ondersteuning vanuit de bond. Zo kunnen verenigingen het aanbod bieden dat aansluit bij de vraag en behoeften van hun leden.”

Tegelijkertijd staat het flexibele sportaanbod volgens hem aan de vooravond van een grote ontwikkeling. ,,Jongeren, soms al vanaf hun veertiende, kijken steeds vaker eerst wat bij henzelf past. Dat is geen waardeoordeel, maar een logisch gevolg van een samenleving die steeds meer gericht is op het individu.”

Een spiegel voorhouden

Met deze wijze woorden van een andere discipline gaat het congres verder met niemand minder dan Jamilon Mülders (ex-bondscoachdames en nu prestatiemanager KNHB, red.) Hij houdt de zaal diverse malen een spiegel voor. ‘Hóe wil je precies presteren richting de andere grote eindtoernooien?’ ‘Wat voor een andere mindset is er nodig?’ De zaal kijkt met veelal grote ogen naar de voormalig vrouwenwereldkampioenenmaker. In zijn bekende Duits-Nederlandse mengelmoes zijn er niet áltijd bevredigende antwoorden. Maar inspirerend is het wel. Zo is eigenlijk het hele congres.