Jarenlang was Huizen haar hockeythuis. Een overstap naar Laren had ze daarom niet direct zien aankomen. Toch voelt Laren inmiddels verrassend vertrouwd voor Claire van den Noort. De verdediger is bezig aan haar tweede seizoen bij de club en ziet vooral veel perspectief. “Ik had nooit gedacht dat ik dat zou zeggen, maar het is wel mijn ‘cluppie’ geworden.”

Wie de gloriedagen van Laren heeft meegemaakt, moet daarvoor inmiddels behoorlijk wat jaren terug in de tijd. De club die ooit op het hoogste niveau van Nederland speelde en zelfs Europees succes kende, is inmiddels bezig aan een nieuwe opbouw. Van den Noort maakt die wederopstanding van dichtbij mee. Vorig seizoen was het vooral zoeken naar de juiste vorm met een grotendeels nieuw team. Nu ligt de lat iets hoger.

“Vorig jaar was natuurlijk het begin. Een heel nieuw team, nieuwe mensen. Toen was het vooral kijken wat we konden halen. Nu gaan we iets halen”, vertelt Van den Noort. “We kunnen gewoon heel goed hockeyen, dus ik denk dat het dat nu ook wel mag.” De ambities zijn er dan ook. Een concrete terugkeer naar de Hoofdklasse wordt nog niet uitgesproken, maar de blik is duidelijk naar boven gericht. “Nu is het gewoon bovenin meedraaien. Daarna zien we wel weer. Niet te veel vooruitdenken, maar lekker kleine stapjes zetten.”

Die aanpak past bij de fase waarin Laren zich bevindt. Het team wil bouwen, maar ondertussen ook genieten van het hockey dat steeds beter wordt. De overtuiging groeit dat er iets moois kan ontstaan. Dat was ook duidelijk zichtbaar in de overtuigende 5-1 overwinning die Laren boekte. Van den Noort, die vanuit de achterhoede het overzicht heeft, zag vooral hoe de speelsters elkaar steeds beter weten te vinden. “Ik denk dat iedereen van het team de bal heeft geraakt. Je speelt zo mooi samen en dan maak je zo’n mooie goal. Dat is echt onze kracht: het samenspel.” Vanaf haar plek achterin kan ze daar soms even van genieten. “Dan sta ik achterin en denk ik: dit is een mooi driehoekje.”

Toch hoeft goed hockey niet altijd mooi te zijn, weet ze inmiddels. De overgangsklasse, het derde niveau van Nederland, vraagt om meer dan alleen verzorgd spel. “Je hebt heel veel stugge ploegen. Als je heel mooi hockey speelt, hoef je niet altijd te winnen. Iedereen kan van iedereen winnen.” Dat bleek een week eerder nog, toen Laren met 1-2 won van Phoenix. “Dat was niet best”, geeft Van den Noort toe. “We kunnen heel goed hockeyen, maar we moeten soms ook wat slimmer hockeyen. Soms mag het ook wat lelijker.” Die combinatie van aantrekkelijk hockey en resultaatgerichtheid is volgens haar essentieel in de competitie. “Je moet tegen iedereen kunnen hockeyen. Je moet alles kunnen. Het is wel een moeilijke competitie, vind ik. Elke week is het anders.”

Van Huizen naar Laren
De overstap naar Laren kwam uiteindelijk vrij natuurlijk tot stand. Bij Huizen stond de ploeg op het punt uit elkaar te vallen en Van den Noort was zelf al van plan om te vertrekken. “Ik wilde daar eigenlijk sowieso weg. Het hele team viel uit elkaar.” Toen kwam Laren op haar pad. Coach Kenny Bain belde haar op met de vraag of ze het niet eens moest proberen. “Toen dacht ik: waarom niet?”

Achteraf blijkt het een keuze die haar goed heeft bevallen. Hoewel ze haar hele leven bij Huizen hockeyde en zichzelf gerust een echte Huizenaar mag noemen, heeft Laren inmiddels een eigen plek gekregen. Het verschil tussen beide verenigingen laat zich volgens Van den Noort niet eenvoudig uitleggen. Laren voelt anders. Misschien ook omdat de club nadrukkelijk een topsportcultuur ademt. “Je merkt gewoon dat dit een ’topsportclub’ is.”

Een belangrijke rol daarin speelt coach Bain. Hij was degene die Van den Noort naar Laren haalde en blijkt bovendien een trainer die goed bij haar past. “Hij is zelf speler geweest, dus hij is gewoon heel fanatiek. Dat vind ik heel leuk. Hij kent het spelletje heel goed. Dat weet hij zelf ook”, zegt ze met een glimlach. Juist die ervaring maakt hem volgens Van den Noort waardevol. “Het is gewoon heel leuk om van hem te leren.”

Bouwen met een vaste kern
De selectie van Laren is dit seizoen bovendien behoorlijk intact gebleven. Van den Noort kijkt met plezier naar de jonge speelsters die zich in het team proberen te nestelen. “Jong, dus ze moeten nog veel leren, maar het is hartstikke leuk.” Die continuïteit is belangrijk voor een ploeg die aan iets nieuws wil bouwen. Waar vorig seizoen nog veel onzeker was, lijkt nu een fundament te liggen. De speelsters kennen elkaar beter, weten wat ze van elkaar kunnen verwachten en durven de lat hoger te leggen.

Tegelijkertijd moet het hockey wel passen bij het leven naast het veld. In de overgangsklasse is er ruimte voor studie, werk en andere verplichtingen. Van den Noort studeert en werkt zelf ook. “Iedereen heeft zijn leven ernaast. Iedereen moet het lekker blijven doen.” Dat is misschien wel de belangrijkste voorwaarde voor het project waar ze onderdeel van is: plezier houden, terwijl de ambities groeien.

‘Je ziet mij niet snel vertrekken’
Van den Noort is dan ook niet naar Laren gekomen om na één of twee seizoenen weer verder te kijken. Ze wil onderdeel zijn van de ontwikkeling van de club. Niet alleen van het team dat er nu staat, maar ook van wat er de komende jaren kan ontstaan. “Ik ben hierheen gekomen om gewoon een lekker team op te bouwen.” Dat klinkt bijna eenvoudig, maar achter die woorden zit een duidelijke ambitie. Een team neerzetten, een lange lijn uitstippelen en samen kijken hoe ver Laren kan komen.

Of ze zichzelf over een paar jaar nog steeds in het Larense shirt ziet? Het antwoord komt zonder veel twijfel.

“Je ziet mij niet snel vertrekken, hè?”

De voormalige Huizenaar lijkt haar nieuwe hockeythuis dus gevonden te hebben. De weg naar de top is nog lang en Laren zal stap voor stap moeten bouwen. Maar voor Van den Noort is één ding inmiddels duidelijk: het is niet langer alleen de club waar ze ooit naartoe overstapte. Het is haar ‘cluppie’ geworden.