De Engelse hockeymannen hebben zich al geplaatst voor de volgende ronde van het WK. Wales moet daarentegen winnen om kans te maken op een plek bij de laatste acht. Toch hoeven de Welshmen dinsdag geen cadeautje te verwachten van Engeland, waarschuwt Amsterdam-doelman Payne. “We respecteren onze positie en gaan naar buiten om te winnen.”

Payne staat voor een bijzondere wedstrijd. De Engelse doelman speelt zijn tweede seizoen in Nederland bij Amsterdam en komt op het WK uit in het Wagener Stadion, zijn eigen clubstadion. De afgelopen dagen werd hij er al aangemoedigd door Nederlandse teamgenoten, trainers en bekenden.

“Het is extra bijzonder”, vertelt Payne met een brede glimlach. “Ik heb pas één seizoen gespeeld, dus het is niet zo dat ik hier al jaren rondloop. Maar het blijft speciaal. Ik had gisteren Nederlandse jongens hier zitten die Engeland kwamen aanmoedigen. Dat soort dingen maken het heel bijzonder.”

Toch zal die Amsterdamse verbondenheid dinsdag niet van invloed zijn op zijn instelling. Wales heeft de punten hard nodig, maar Engeland wil het groepsduel winnen. “We respecteren Wales. We weten dat het een goed team is. Ze moeten winnen en ze hebben een heel goede strafcorner met Furlong en nog een aantal goede spelers. Maar wij respecteren onze positie en gaan naar buiten om te winnen.”

Geen cadeautjes voor Wales
Daarmee is Payne duidelijk: Engeland zal zijn ‘sportieve plicht’ doen. Van het sparen van spelers of het bewust laten lopen van de wedstrijd wil de doelman niets weten. “Absoluut niet”, antwoordt hij op de vraag of Engeland wellicht spelers rust geeft. ‘We respecteren onze positie en gaan naar buiten om te winnen.’

Voor Wales staat er ondertussen alles op het spel. De ploeg speelde tegen Pakistan met 3-3 gelijk en heeft daardoor een overwinning op Engeland nodig om zicht te houden op de volgende ronde. Engeland kan die droom beëindigen. Voor Payne verandert dat echter niets aan de aanpak. Engeland wil juist voortbouwen op de overwinning op India, waarin het team volgens de doelman pas in de slotfase het gevoel kreeg dat de winst binnen was.

“Niet eerder dan de laatste twee minuten”, zegt hij lachend wanneer hem wordt gevraagd wanneer hij tijdens de wedstrijd tegen India dacht dat Engeland zou winnen. “We hebben altijd heel spannende wedstrijden tegen India. Volgens mij hebben we de laatste drie wedstrijden in de Pro League gelijkgespeeld.”

Rotsvast in de verdediging
Engeland won uiteindelijk met 3-1, maar volgens Payne was India lange tijd de betere ploeg. “Ik vond dat India vandaag heel goed speelde. In de eerste helft en zelfs in het eerste deel van het derde kwart moesten wij heel goed verdedigen. Dat is ook de verdienste van India.”

Het verschil maakte Engeland volgens hem juist in de cirkel. “We waren meedogenloos in onze eigen cirkel. We scoorden bij onze eerste kans en maakten onze strafcorner af.” En dat is volgens Payne precies wat Engeland nodig heeft om op dit WK ver te komen. “Toernooihockey wordt nooit perfect. We gaan niet zestig minuten lang vrijuit en perfect hockey spelen. We moeten onze strafcorners benutten en defensief heel sterk zijn. Dan is ons spel in de open ruimte goed genoeg.”

Twee keepers, één doel
Opvallend aan Engeland op dit WK is dat Payne de doelmanpositie deelt met zijn collega. Van een vaste nummer één is geen sprake. De twee weten vooraf hoeveel minuten ze spelen, maar wanneer de coach een keuze heeft gemaakt, gaat de ander daar volledig in mee.

“Als de coach zegt wat we vandaag gaan doen qua speeltijd, zijn we er allebei volledig voor. Of het nu vijftien, dertig of zestig minuten zijn, of een shoot-out: we zetten ons allebei volledig in.” Het is een aanpak die nieuw is voor Engeland. “Dit is het eerste grote toernooi waarin we het zo doen. De afgelopen wedstrijden hebben we het gedeeld. We zijn er eigenlijk trots op dat de coach ons allebei ziet presteren en waarde aan het team ziet toevoegen.”

Volgens Payne is wederzijds respect de basis. “We respecteren elkaar en we committeren ons volledig aan onze rol. Uiteindelijk willen we allebei maar één ding: dat het team goed presteert.”

Amsterdam als tweede thuis
Zijn ontwikkeling als keeper kreeg ondertussen een flinke impuls in Amsterdam. Payne spreekt met opvallend veel enthousiasme over zijn tijd bij de Nederlandse club. “Ik krijg een grote glimlach als je die vraag stelt. Dat zegt waarschijnlijk genoeg. Ik geniet er enorm van. De club, de mensen en de stad zijn geweldig. Ik geniet echt van iedere kans die ik krijg om het veld op te lopen.”

Ook hockeytechnisch heeft hij zich verder ontwikkeld. Niet zozeer omdat hij bij Amsterdam een compleet nieuwe keepersstijl heeft ontwikkeld, maar doordat hij met andere situaties en een andere kijk op zijn positie te maken kreeg. “Ik heb absoluut nieuwe vaardigheden ontwikkeld. Dat komt doordat ik andere dingen te redden krijg en ook een andere blik van een keeperstrainer heb. Hij is toevallig ook de keeperstrainer van India. Hij kijkt anders naar bepaalde situaties. Daarna denk ik erover na en bepaal ik of ik het ermee eens ben of niet.”

De Nederlandse competitie vindt hij bovendien moeilijk met internationale hockey te vergelijken. “De Hoofdklasse is wat aanvallender. Internationaal hockey is iets anders, waarschijnlijk iets defensiever. Maar de Nederlandse competitie is bijzonder door het aantal sterke teams en de spelers uit verschillende landen. Je krijgt verschillende culturen en ervaringen bij elkaar. Dat maakt het lastig om één-op-één te vergelijken.”

Eerst presteren, dan ontwikkelen
Op het WK zelf denkt Payne ondertussen niet aan nieuwe keeperstechnieken of persoonlijke verbeterpunten. Daarvoor is het volgens hem nu te laat. “Ik probeer nu gewoon zo goed mogelijk te zijn. In trainingsblokken en dergelijke werk je aan je ontwikkeling. Nu gaat het om presteren.”

En dus staat dinsdag maar één ding centraal: winnen van Wales. Een nederlaag van Engeland zou de Welshmen een kans kunnen geven op de volgende ronde. Payne is niet van plan daaraan mee te werken. Zijn clubstadion mag dan Wagener Stadion zijn, dinsdag is hij in de eerste plaats Engels international. “We weten dat Wales moet winnen. Maar wij respecteren onze positie en gaan naar buiten om te winnen.” Voor Wales is het dus geen klassieker met een vriendelijke afloop. Voor Payne evenmin.