Ze is pas 21 jaar, maar inmiddels een van de blikvangers van het Belgische vrouwenhockey. Op haar eerste WK pakte Camille Belis meteen brons en werd ze opnieuw bevestigd als een van de grootste talenten van het land. Na het toernooi wacht een nieuwe uitdaging: de overstap naar Stichtse. “Voor mij is dat de beste ploeg van jullie competitie.”

De Belgische vrouwen sluiten het WK af met een bronzen medaille. Niet de kleur waar vooraf op was gehoopt, maar na de teleurstelling van de bewogen verloren halve finale overheerst vooral trots. In de strijd om het brons laat België opnieuw zien waarom het zich inmiddels tot de wereldtop mag rekenen.

“Vandaag was een ‘fucking’ goede match. Twee dagen geleden ook”, vertelt de 21-jarige Belis na afloop. “We zijn derde van de wereld en we hebben dat vandaag getoond. We zijn alleen maar supertrots.” De nederlaag in de halve finale had er stevig ingehakt. Toch moest de knop snel om. Slechts twee dagen later stond immers alweer de wedstrijd om het brons op het programma. “We hadden écht veel frustratie van de wedstrijd twee dagen geleden. Maar we hebben een goede mindset gehad. Vandaag wilden we echt winnen en we hebben alles gedaan om dat te bereiken.”

Van teleurstelling naar trots
De Belgische ploeg kreeg tijdens het toernooi bovendien veel vragen van de pers over alles wat er rond de halve finale was gebeurd. Dat maakte het niet eenvoudiger om de focus op het hockey te houden. “Het was een beetje moeilijk. We hebben heel veel interviews gehad en probeerden daarna een andere mindset te vinden. We moesten echt switchen: oké, we hebben nog één wedstrijd. We moeten nog één wedstrijd spelen en alles geven om die te winnen.”

Daarin schuilt volgens de middenvelder ook een van de belangrijkste krachten van België. De ploeg bestaat uit een mix van ervaring en jeugd en vormt volgens haar vooral één hechte eenheid. “We hebben een mix van ervaring en jeugd. We wachten op elkaar en geven alles voor onze teamgenoten. We zijn echt een familie, een grote familie.” Die saamhorigheid bleek gedurende het hele toernooi een belangrijk wapen. België kon zich meten met de absolute wereldtop en keert uiteindelijk met een medaille huiswaarts.

Eerste WK, meteen brons
Voor de 21-jarige Belis was het bovendien haar eerste WK. Een toernooi waarin ze een andere rol vervulde dan sommige eerdere wedstrijden voor België. Meer defensief werk, veel lopen en hard werken voor het team. “Ik heb mijn rol vooral defensief ingevuld en veel gelopen. Dat is mijn taak binnen het team. Ik ben trots op hoe ik het heb gedaan.”

Dat ze nog jong is, benadrukt ze zelf. “Ik heb nog veel jaren voor me. Ik ben pas 21. Dus ik ben trots op mijn eerste WK. Een derde plaats is niet slecht.” Het is opnieuw een bevestiging van haar status binnen het Belgische hockey. Eerder werd ze al uitgeroepen tot talent van het EK en won ze de Golden Stick, de prestigieuze individuele prijs in België. Toch is ze daar zelf nuchter onder.

“Ik ben iemand die heel veel werkt voor mijn passie. Natuurlijk ben ik supertrots op zoiets als de Golden Stick of de prijs voor talent. Maar ik heb vooral een ploeg-mindset. Ik werk iedere dag om beter te worden en om mijn ploeg te helpen. Ik werk niet om die individuele prijzen te krijgen.”

Nieuwe stap in Nederland
Na het WK wacht een volgende belangrijke stap in haar ontwikkeling. De Belgische toptalent maakt de overstap naar Nederland en gaat spelen voor Stichtse. Een keuze waar ze opvallend duidelijk over is. “Voor mij is Stichtse de beste club in de Hoofdklasse. Ik moet een stap zetten om beter te worden. Daarom heb ik eigenlijk direct voor Stichtse gekozen. Voor mij is dat de beste ploeg.”

Ook het vooruitzicht om in Nederland met ervaren speelsters te spelen, spreekt haar aan. “Ik kijk ernaar uit om naast speelsters als Jansen en Van Laarhoven te spelen.” De eerste kennismaking met haar nieuwe ploeggenoten heeft inmiddels plaatsgevonden. “Voor het WK hebben we een klein diner gehad. Daarna was iedereen natuurlijk vooral gefocust op het WK. Maar na het WK gaat dat sowieso heel goed zijn.” De stap naar de Nederlandse competitie ziet ze als een logische volgende fase in haar ontwikkeling. Het niveau ligt volgens haar iets hoger dan in België, al is het verschil volgens haar kleiner geworden.

“Ik denk dat het misschien een kleine stap hoger is. Maar het verschil is nu niet zo groot. Ik denk dat ik daar heel veel plezier aan ga beleven.”

WK in eigen land
Dat het WK grotendeels in Nederland werd gespeeld, maakte het toernooi voor de Belgische ploeg extra bijzonder én ingewikkeld. De speelsters pendelden tussen locaties en verbleven in verschillende hotels, terwijl het toernooi zich letterlijk om de hoek afspeelde. “Een WK in ons eigen land is altijd iets speciaals. Het was niet gemakkelijk om van hotel te wisselen en alles te regelen. Maar we hebben echt een goede mindset-switch gehad.”

En dus kijkt ze vooral met trots terug. Niet alleen op haar eigen prestaties, maar vooral op wat België als ploeg heeft neergezet. “We zijn derde van de wereld. We hebben laten zien dat we sterk zijn. Ik ben alleen maar trots op het team.”

Voor België betekent het brons een bevestiging dat het vrouwenhockey stevig in de lift zit. Voor haar persoonlijk vormt het WK een nieuw vertrekpunt. De Golden Stick, de EK-uitverkiezing en nu een bronzen WK-medaille: de volgende stap ligt inmiddels klaar.