Joosje Burg was maandagavond opnieuw belangrijk voor de Nederlandse hockeyploeg. De aanvaller scoorde twee keer in de met 4-2 gewonnen wedstrijd tegen Australië, maar helemaal tevreden was ze niet. Oranje gaf een 2-0 voorsprong uit handen en maakte het zichzelf onnodig moeilijk. Burg kijkt ondertussen met vertrouwen vooruit. “Je groeit in een toernooi en dat gaat helemaal goed komen.“

“Een lastig potje”, noemt Burg de wedstrijd tegen Australië. Ze is blij met de overwinning, maar vindt tegelijkertijd dat Nederland het zichzelf onnodig moeilijk heeft gemaakt. Oranje kreeg kans op kans en had volgens Burg al veel eerder afstand moeten nemen. “Ik denk dat het onnodig 2-2 werd. We hebben genoeg kansen en corners gehad. Zij hebben weinig kansen gehad en wij zaten ondertussen al op heel veel. Dus ja, uiteindelijk moet je zo’n wedstrijd eerder beslissen.”

Het is een terugkerend aandachtspunt binnen de ploeg. Ook tegen Chili kreeg Oranje veel mogelijkheden, zonder de wedstrijd vroegtijdig in het slot te gooien. De afgelopen dagen werd daarom nadrukkelijk naar de beelden gekeken. “We hebben twee keer op een dag video gekeken en daarnaast hebben we de spitsen nog even apart genomen. Hoe kunnen we het beter doen? Wat gaan we veranderen zodat we meer goals kunnen maken?”

Meer ruimte tegen Australië
Tegen Australië kreeg Nederland in ieder geval meer gelegenheid om het eigen spel te spelen. Waar Chili zich massaal terugtrok, durfden de Australiërs meer druk te zetten.

“Je hebt iets meer ruimte. De goal die ik tegen Australië maak, die ruimte krijg je tegen Chili niet. Dan staan er alweer drie mensen om je heen. Australië durfde iets meer, waardoor wij moeilijke ballen kunnen afpakken in de as en kunnen gaan hockeyen zoals wij kunnen hockeyen.” Precies daar ligt volgens Burg een belangrijke kracht van Oranje. De 2-0 ontstond bijvoorbeeld uit een onderschepping, waarna Nederland snel toesloeg.

“Daar zijn we het beste in. Alleen tegen Chili kun je dat niet laten zien als zij met elf in de cirkel staan. Ga daar maar eens een goal maken.” Ook persoonlijk had Burg in het begin van de wedstrijd al het gevoel dat ze scherper moest zijn. In het eerste kwart kreeg ze een mogelijkheid op haar backhand, maar raakte ze de bal verkeerd. “Toen kwam ik op de bank en zei ik: ‘jezus man, maak gewoon even je eigen keuze’. In plaats van alleen maar te kijken wat je kunt doen. Maak gewoon een keuze. Mijn intuïtie gaat het beste.” Niet veel later kreeg ze opnieuw een kans. Ditmaal twijfelde ze niet.

“Ik zag een gaatje over de schouder en ik flats hem. Ik had deze bal niet overlegd. Dan denk je aan die twee kansen. Nu zag ik Marijn ook voorlangs, maar dacht ik: nee, ik kan hem nu zelf schieten. Dat zijn dingen die gebeuren.” De beslissing pakte goed uit. Burg scoorde en had daarmee haar tweede treffer van de avond te pakken.

Uitgedachte strafcorner
Ook de derde Nederlandse treffer kwam niet zomaar uit de lucht vallen. De strafcorner was vooraf uitvoerig besproken en uitgewerkt. “Je weet nooit wanneer je hem als variant gaat pakken. Is dat in een poulewedstrijd? Is dat in een halve finale? Als je hem goed uitspeelt, is het gewoon een goede goal. En nu was alles perfect.”

De uitvoering klopte tot in detail. De stop was goed, de aangeef liep zoals gepland en de variant viel precies in de ruimte die Nederland had gezien. “We hebben hem eerder tegen Australië geprobeerd en toen deden ze net iets anders. Nu viel het helemaal goed. Dus dat is een mooie call geweest vanaf de kant.”

Na de Australische gelijkmaker moest Oranje opnieuw aanzetten. Op de bank werd afgesproken de druk op te voeren. “Bij de 2-2 dacht ik: we moeten hem wel nog even gaan maken. Toen hebben we op de bank gezegd: oké meiden, even meer druk, meer dreiging. Op het moment dat wij druk zetten, worden zij ook naar achteren geduwd. En daar zijn wij goed in: ballen afpakken.”

Dat leverde uiteindelijk de bevrijdende vierde treffer op.

‘Dit is wie ik ben’
Burg is niet alleen op het veld een uitgesproken persoonlijkheid. Ook naast het veld laat ze haar emoties gemakkelijk zien. Dat bleek al voor de wedstrijd tegen Chili, toen ze tijdens de line-up haar tranen niet kon bedwingen. “Ik ben een heel emotioneel persoon. Als iemand huilt, huil ik. Als ik emotie voel, laat ik dat zien.” Ze zag voorafgaand aan de wedstrijd iets wat haar raakte. “Ik stond in de line-up en keek naar ‘Mat’. Ik zei: Mat, ik denk dat ik ga huilen. Zij zei: laat het lekker gebeuren.”

En dus deed Burg dat. “Ik ben gewoon heel trots dat ik hier sta. Weer zo’n mooi groot toernooi na de Olympische Spelen, wat voor mij toch ook wel een soort zwart randje heeft, naast een hele mooie gouden plak natuurlijk. Dit was weer zo’n moment van: wat is dit toch een supermooi groot toernooi.”

“Toen dacht ik echt: oké, even slikken. En toen lukte het niet om hem binnen te houden.” Burg schaamt zich daar allerminst voor. Integendeel. “Dat is wie ik ben. Heel mijn team zei ook: joh, dat is toch mooi? Dit is wie jij bent. Laat die emotie zien. En dat vindt iedereen toch ook leuk.” Woensdag wacht alweer de volgende wedstrijd. En inmiddels heeft Burg nog een extra reden om te scoren: haar vriend arriveert dan in Nederland.

“Hij vliegt morgen en is er woensdag. Dus ik wilde nog wel een doelpunt voor hem maken.” Dat is alvast gelukt. Maar Burg wil meer. De Nederlandse ploeg is na de overwinning op Australië nog volop bezig om beter te worden. “Je groeit in het toernooi. Ik heb daar alle vertrouwen in.”