Een nieuwe competitie, een nieuwe kampioen om op te jagen. En dat is dit keer Rotterdam. Na dertien jaar staat de schaal weer op de Hazelaarweg en dus begint Rotterdam ineens als de ploeg die iedereen wil verslaan.
Interessant genoeg doet de kampioen dat met Jeroen Hertzberger als nieuwe hoofdcoach. Van clubicoon binnen de lijnen naar eindverantwoordelijke erbuiten. Dat kan heel goed uitpakken, maar we zijn vooral benieuwd hoe Rotterdam ermee omgaat dat het dit seizoen niet meer de jager is.
Amsterdam lijkt ondertussen serieus werk te hebben gemaakt van een nieuwe aanval op de titel. Duco Telgenkamp kwam over van Kampong en ook Tom Sorsby werd binnengehaald. Veel snelheid, veel kwaliteit en vooral nog meer mogelijkheden voorin. Als we één ploeg iets hoger inschatten dan vorig seizoen, is het Amsterdam.


Bloemendaal blijft een geval apart. Er vertrok kwaliteit, maar Bloemendaal voorspellen buiten de top is meestal een riskante hobby. Tegen de tijd dat het voorjaar wordt en de wedstrijden belangrijker worden, staan de Mussen doorgaans gewoon weer ergens vooraan.
Bij Kampong zijn er meer vraagtekens. Telgenkamp weg, Sander de Wijn gestopt en Mats Gruter naar SCHC. Genoeg kwaliteit over, maar er moet wel een nieuwe ploeg ontstaan.
Daarachter wordt het dringen. Pinoké, Oranje-Rood en Klein Zwitserland hebben voldoende in huis om tegen de traditionele top aan te schurken. Een verrassing in de play-offs zou ons dit seizoen dan ook niet verbazen.
De kampioen wordt opgejaagd
Dan de nieuwkomers. SCHC promoveert met een selectie die eigenlijk helemaal niet oogt als die van een promovendus. Met onder anderen Mats Gruter en Tijn Douglas en Marlon Landbrug erbij mag in Bilthoven voorzichtig omhoog worden gekeken.
Tilburg krijgt waarschijnlijk een zwaarder jaar. Maar juist dat maakt de Brabanders leuk om te volgen. Geen ploeg vol grote namen, wel een team dat weet dat iedere thuiswedstrijd een kans is om punten te pakken. Onderschat je ze, dan kan het zomaar een vervelende zondagmiddag worden.
Onze glazen bol zegt vooral dit: Rotterdam krijgt het moeilijk genoeg om de schaal vast te houden. Amsterdam ruikt zijn kans, Bloemendaal blijft Bloemendaal en achter de top ligt de boel heerlijk open.
Laat maar beginnen.


