Thijs van Dam stond er weer. Na een periode waarin het vooral een race tegen de klok was om op tijd fit te worden voor het WK, speelde de aanvaller zondag zijn eerste wedstrijd. Nederland won met 5-1 van Nieuw-Zeeland. “Voor mij kon de wedstrijd nog wel wat langer duren. Dat is altijd een goed teken.”
Dat hij het WK zou halen, wist Van Dam al na zijn selectie. Maar of hij ook fit genoeg zou zijn om op zijn oude niveau te spelen, was langer onzeker. “Fysiek was het even racen tegen de klok. Er is een verschil tussen er staan en mee kunnen rennen, of daadwerkelijk het spel op de mat leggen wat je graag wilt. Ik denk dat ik pas sinds deze week echt het gevoel heb dat ik weer kan leveren wat ik moet leveren.”
Bevestiging
Tegen Nieuw-Zeeland kreeg hij die bevestiging. “Ik heb geen pijn meer. Als je fysiek in staat bent om de laatste minuten nog alles te geven, is dat een goed teken.” De eerste helft van Nederland was moeizaam. Na rust draaide Oranje het volledig om. Volgens Van Dam was het vooral een kwestie van geduld. “Je speelt een tegenstander uiteindelijk toch een beetje kapot.
Nieuw-Zeeland was de eerste helft ook gewoon goed. Wij gooiden na rust de schroom eraf, gingen meer hockeyen en werden wat brutaler.” Daarmee kwam ook de aanvallende kwaliteit van Nederland los. “We hebben zoveel wapens, zoveel kwaliteiten. Dat hebben we vandaag zeker laten zien.”
Veel details
Of er na deze eerste wedstrijd al iets te zeggen valt over de titelkansen? Van Dam houdt zich op de vlakte. “Uiteindelijk wil je zo’n toernooi ingroeien en is het wedstrijd voor wedstrijd. Wereldkampioen worden hangt van heel veel details af. Het is lastig om nu te zeggen: dit moet er beter.” Wel weet hij dat Nederland beter moet zijn dan tijdens de Olympische Spelen van Parijs. “Andere teams hebben ook stappen gemaakt en zijn beter geworden. Wij zullen dus ook weer beter moeten worden.”
Dat Nederland opnieuw met een vertrouwde kern speelt, helpt daarbij. “Dit is wel een beetje het kernteam dat echt op elkaar is ingespeeld. Het is heerlijk om met deze groep weer op het veld te staan.” De basis daarvoor werd volgens Van Dam al gelegd in de jaren richting Parijs. “We hebben drie keer de Pro League gewonnen en zijn Europees kampioen geworden. Het is niet alleen die olympische titel, maar het hele proces waarin we met elkaar een heel goed team zijn geworden.”
Zelf kwam Van Dam deze zomer ook met een titel op zak naar Oranje. Met Rotterdam werd hij landskampioen. “Het was absoluut een van de hoogtepunten van mijn carrière.” Maar die roze wolk is inmiddels verdwenen. “Je zit nu in een heel ander team, met andere jongens en met een nieuw doel. Rotterdam was iets heel moois. Nu is het Oranje.”
Maximaal bijdragen
Ook buiten de Nederlandse ploeg ziet hij het niveau groeien. “Niet alleen aan de top, maar ook in de breedte. Je hebt een duidelijke echte top, maar er zijn zoveel outsiders die het elk team moeilijk kunnen maken. Dat maakt het WK zo interessant.” Voor Van Dam zelf is de opdracht na zijn blessure simpel: fit blijven en weer maximaal bijdragen. “Ik weet goed wat mijn rol in dit team is. Eerst is je doel fit worden. Nu wil je gewoon weer maximaal bijdragen met jouw kwaliteiten.”
Na maanden van herstellen en opbouwen voelt hij dat hij weer terug is. De rest van het toernooi moet uitwijzen hoe ver Oranje kan komen. Van Dam weet in ieder geval waar het uiteindelijk op aankomt: “Wereldkampioen worden hangt van heel veel details af.”
