Flashbacks. Ja, die had ze wel in de kwartfinale tegen Braxgata. Opnieuw moest Jip Dicke al strompelend een hockeyveld verlaten. En dat overkwam haar natuurlijk al eerder en vaker in deze cruciale fase van haar hockeycarrière. Dicke ‘Junior’ dacht eerlijk gezegd dat zij de halve eindstrijd tegen Mannheimer niet zou spelen. “Mijn focus lag eigenlijk op de eventuele finale aanstaande maandag.”
Het zag er gisteren ‘nog niet best uit’. “Ik ben naar het ziekenhuis gereden. M’n voet was heel dik en het deed nog veel pijn. Het ziet er nog steeds niet heel fraai uit, ik heb een soort ‘olifantsvoet’. Maar met een paracetamol d’r in en veel adrenaline… Kan ik gewoon hockeyen.”
Overigens ging zij samen met ‘Senior’ Dicke naar het Utrechtse ziekenhuis. Ook Pien had veel last, en bleek een gebroken kleine teen te hebben. “Maar zij heeft in haar loopbaan al zóveel kneuzingen gehad, dingen gebroken… En wij hebben zo’n hoge pijngrens. Dat al vrij snel duidelijk was dat ze gewoon kon hockeyen.” En zijzelf dus ook.
Van harte ging dat niet
Jip imagineerde in eerste instantie van niet. “Mijn focus lag eigenlijk op aanstaande maandag, de eventuele finale. Maar het is gelukkig allemaal goed gegaan.” Uiteraard waren er eergisteren de flashbacks. “Er schoot natuurlijk weer veel door mijn hoofd. Het positieve dat ik nog kon bedenken: ‘ik heb in ieder geval één EHL-pot gespeeld, en niet nul’.” Nadat ze van het veld was gestrompeld, volgde in Q3 nog wat speeltijd voor Dicke. Van harte ging dat niet.
Jip: “M’n arts en m’n fysio moest ik overtuigen dat ik geen pijn had. Ze geloofden het niet. Maar heel blij natuurlijk dat ik vandaag kon spelen.” In de loop van gisteren had zij al het gevoel dat ze goed kon hockeyen.
Hoofdprijs pakken
En een EHL spelen… Daar had Jip natuurlijk zeer lang naar uitgekeken. En uitgerekend tegen Mannehimer maakten de Dicke-zusters hun reputatie waar met zeer fraaie goals. Een ultiem goed scenario natuurlijk. Jip: “Pien en ik zijn heel relaxed wat betreft scoren. Natuurlijk waren onze goals heel mooi. Maar het siert ons juist dat we echt maar één doel voor ogen hebben: zo’n hoofdprijs pakken.”
En die eerste hoofdprijs, de EHL, pakken zal moeten gaan gebeuren in de All Dutch Final tegen Den Bosch. Eerder nog een ‘0-4-prooi’ voor SCHC aan de Oosterplas in de competitie. “Daar kijken we niet meer naar. We weten natuurlijk dat Den Bosch een hele goede ploeg is. Het zijn killers, die weten wanneer het om de prijzen gaat en wanneer niet. Het zal een hele andere wedstrijd worden, natuurlijk.”
Een wedstrijd die zij, natuurlijk, maar al te graag weer wil spelen.
