Met een soort extra genoegdoening staat Rosa Fernig op het veld, na de demonstratie van Den Bosch (6-0) tegen het Schotse Watsonians. Het is namelijk haar ‘comeback EHL’. Vorig jaar zat zij samen met Joosje Burg in de lappenmand. Tegenover HockeyMagazine geeft zij aan extra te genieten van deze editie. “Hij is wel extra speciaal.”
Ook voor het journaille is Watsonians natuurlijk -relatief- onbekend. Een eerste vraag die rijst: heeft Den Bosch zich met beelden minutieus voorbereid, of is er ook veel uitgegaan van intuïtie? “Een mix”, zegt robuuste verdediger Fernig daarover.
“Uiteindelijk wil je toch wel weten wat je tegenover je hebt staan. Daarom hebben we beelden van hen bekeken. Maar we hebben ook wel geprobeerd onbevangen te spelen. Daarnaast hebben we ook onze verbeterpunten vanuit de Nederlandse competitie aangestipt, in aanloop hiernaartoe.” Met 6-0 in de kwartfinale openingswedstrijd kan je in ieder geval meer dan goed thuiskomen.
Challenges
Hoe anders was dat, natuurlijk, in de kwartfinale van vorig jaar. Toen werd meteen mede-topploeg SCHC getroffen. Nu kan dat pas in de finale. Fernig daarover: “Over vorig jaar kan je dan zeggen, dat het jammer was dat je elkaar daar al tegenkomt. Wat dat betreft is deze uitgangspositie dan leuk… Maar eerst moeten we zaterdag de finale maar eens zien te halen.”
Ook Fernig wordt gevraagd naar de, voor Bossche doen, moeizame competitie. De moeizame competitie die wel degelijk ‘even in de ijskast’ kan worden gezet tijdens deze EHL. “De eerste competitiehelft was, inderdaad, ondermaats voor ons doen. Er zaten wel wat challenges tussen. Maar ik denk niet dat dat verder iets zegt over nu. En daarbij: ieder jaar is weer anders.”
Kers op de taart
Dit jaar is er dus een ‘comeback EHL’ voor Fernig. Ze miste de eindstrijd vorig jaar, net als twee grote eindtoernooien van Oranje. Zo was zij reserve twee jaar geleden in Parijs en behoorde zij niet tot de eindselectie van het EK 2025. Fernig is bereid daarop terug te blikken. “Wat ik daar vooral van heb geleerd… Is dat ik me des te meer realiseer dat het ook niet zomaar komt. Ik moet ook naar mezelf kijken wat ik eraan kan doen.”
Er kwam een besef bij Fernig, dat ze ook heel goed moest kijken wat ze er precies zelf aan kon doen. Daarnaast geeft ze aan dat ze niets liever doet dan hockeyen en onder de meiden te zijn, dan wel bij Den Bosch dan wel bij Oranje. “Alles wat erbij komt kijken… Dat je trips kan maken naar het buitenland etcetera. Maar een eindtoernooi is natuurlijk wel de kers op de taart. Ik focus mij nu op hier bij Den Bosch.”
