Een bitje in je mond is op de Nederlandse velden de standaard, maar een garantie op een schadevrij gebit is het niet. Uit recent onderzoek blijkt dat ook spelers met gebitsbescherming alert moeten blijven. Hoewel de beschermer de impact van een bal of stick aanzienlijk dempt, blijft het risico op letsel aanwezig.

Geen absolute garantie

In de hockeywereld wordt de noodzaak van een bitje niet meer betwist. Sinds de invoering van de draagplicht is het aantal zware gebitsblessures gedaald, maar de veiligheid is nooit honderd procent. Het onderzoek wijst uit dat de kracht van een harde bal of een zwaaiende stick de beschermende laag van het bitje nog steeds kan overtreffen. De bescherming werkt als een schokdemper, maar bij een voltreffer kan er alsnog schade aan tanden of kaak ontstaan.

Pasvorm bij het bitje

Een cruciaal punt uit de resultaten is de kwaliteit en de pasvorm van de beschermer. Een bitje dat niet goed aansluit, verliest een groot deel van zijn effectiviteit. Wanneer de ruimtes tussen de tanden en het materiaal te groot zijn, wordt de kracht minder goed verdeeld over het gebit. Dit vergroot de kans op breuken, zelfs wanneer je braaf je bitje draagt. Maatwerk lijkt hierbij een streepje voor te hebben op de standaard ‘kook-en-bijt-bitjes’ uit de sportwinkel.

Opletten in het veld

De belangrijkste conclusie voor de hockeyspeler is helder: een bitje is een noodzakelijke verzekering, maar geen vrijbrief om roekeloos te spelen. De fysieke bescherming is een laatste redmiddel. Alertheid en techniek blijven de beste manieren om een bezoek aan de tandarts na de wedstrijd te voorkomen. Het bitje vangt de klappen op, maar voorkomen is nog altijd beter dan genezen.