Een paar maanden geleden eindigde het Nederlandse avontuur van Fred Newbold in mineur. Met Hurley degradeerde de Welsh international uit de Hoofdklasse. In de beslissende wedstrijd tegen Laren maakte hij nog de 2-2, maar zijn doelpunt kon de degradatie niet voorkomen. Nu staat hij, nauwelijks bekomen van die teleurstelling, op het WK in Amsterdam. En uitgerekend tegen Engeland kan Newbold nu met Wales een plek in de volgende ronde veiligstellen.
Het contrast kan nauwelijks groter. “Het einde van het seizoen deed veel pijn”, vertelt Newbold na het 3-3 gelijkspel van Wales tegen Pakistan. “We waren ook buiten het veld een heel hechte groep. Je denkt dus nog steeds aan die resultaten terug.”
Toch heeft hij geprobeerd de degradatie een plek te geven. “Het is voor mij belangrijk om iedere wedstrijd dat even aan de kant te zetten, maar er ook van te leren. Bij Hurley kregen we het op belangrijke momenten niet voor elkaar. Dat heeft ons uiteindelijk de kop gekost.” Volgens Newbold had Hurley voldoende kwaliteit om zich te handhaven. “We hadden goede spelers en een systeem dat op momenten heel effectief was. Maar het ging opnieuw om die consistentie. We waren niet constant genoeg.”
Van degradatie naar het WK
Degradatie met Hurley en vervolgens een WK spelen met Wales: het zijn twee uitersten die zich in korte tijd in zijn hockeyleven hebben afgewisseld. In Amsterdam probeert Newbold dan ook vooral vooruit te kijken. “Terugkomen in Amsterdam is geweldig. Het is een fantastische plek om hockey te spelen, dus ik ben gewoon heel blij dat ik hier weer ben.”
Dat hij zich zo kort na de degradatie op het allerhoogste internationale podium bevindt, zegt veel over de bijzondere route die Newbold heeft afgelegd. Hij werd geboren in Engeland, speelde als jeugdspeler voor Engeland U16, maar koos uiteindelijk voor Wales. Aan de kant van zijn vader heeft hij een Welshe familieachtergrond. Toen hij ouder werd, raakte hij steeds meer overtuigd van het Welshe programma.
“Ik ontdekte dat ik via Wales internationaal hockey kon spelen met een geweldige groep mensen. Er heerst een fantastische cultuur en het voelt als een grote familie. Het plezier in hockey is belangrijk, maar ook alles wat je buiten het hockey doet. Die balans vind ik geweldig.” Achteraf was zijn keuze volgens Newbold dan ook eenvoudig. “Uiteindelijk was het een makkelijke beslissing. Het was een keuze die ik zelf wilde maken en ik ben er ontzettend blij mee. Het heeft me gebracht waar ik nu ben. De jongens zijn geweldig en het is een fantastische groep om deel van uit te maken.”
Wetenschap én topsport
De Welshman heeft ondertussen nooit alleen maar voor hockey geleefd. Aan Oxford University studeerde hij Biological Sciences. Hij behaalde vier keer zijn Oxford Blue, de prestigieuze onderscheiding voor deelname aan de Varsity-wedstrijd tegen Cambridge. Hockey was in die periode zelfs niet zijn belangrijkste bezigheid. “Ik studeerde fulltime en hockey stond een beetje op de achtergrond. Het was op dat moment mijn tweede prioriteit.”
Na zijn afstuderen in 2023 veranderde dat. Newbold speelde een seizoen in Duitsland, keerde terug naar Engeland, sloot aan bij het Britse programma en kwam vervolgens bij Hurley in Nederland terecht. En ook nu weigert hij te kiezen tussen wetenschap en topsport. In september begint hij aan een parttime PhD over antibioticaresistentie. “Ik blijf dus actief in de wetenschap. Het hockeyprogramma in Groot-Brittannië geeft je gelukkig de mogelijkheid om ook andere dingen te doen. Het is mooi dat ik die balans kan behouden.”

De Nederlandse versnelling
Zijn seizoen bij Hurley leverde ondanks de degradatie ook iets waardevols op. Newbold wilde al sinds zijn jeugd in Nederland spelen. “Als kind keek ik graag naar Bloemendaal. Ik wilde altijd al in deze competitie spelen.” De Hoofdklasse maakte indruk. Vooral de technische kwaliteit en het tempo. “Het is niet voor niets dat zoveel buitenlandse spelers naar deze competitie komen. Het is een geweldige competitie en het technische niveau van de spelers is hoog.”
De belangrijkste les die hij meenam uit Nederland? De manier waarop er in de omschakeling wordt gespeeld. “Ik heb vooral geleerd om in de omschakeling vooruit te versnellen en direct te spelen. Zo agressief mogelijk zijn, het initiatief nemen en op de voorste voet spelen. Dat lukt natuurlijk niet iedere keer, maar dat is iets wat ik in mijn spel heb meegenomen.”
De degradatie van Hurley staat daarmee niet los van wat hij nu op het WK laat zien. De Nederlandse competitie heeft hem volgens Newbold geholpen om sneller en directer te worden. Tegelijkertijd is internationaal hockey weer een andere wereld. “Internationaal hockey is ontzettend fysiek. Tactisch krijg je ook steeds andere uitdagingen, omdat je tegen landen uit de hele wereld speelt. Pakistan vraagt bijvoorbeeld iets heel anders dan Engeland.”
Engeland als mogelijke finale
En juist Engeland kan nu de tegenstander worden die bepaalt of Newbold en Wales verder mogen op het WK. Na de 3-3 tegen Pakistan is Wales nog niet uitgeschakeld, maar het resultaat voelt wel als een gemiste kans. “We kwamen hier om die wedstrijd te winnen. We wisten dat Pakistan ontzettend belangrijk zou worden. We wilden drie punten pakken en ons daarmee klaarzetten voor een confrontatie met Engeland.”
Dat gebeurde niet. Wales speelde bij vlagen uitstekend, maar kon dat niveau niet de hele wedstrijd vasthouden. “We zijn gefrustreerd, omdat we weten dat we beter kunnen. De consistentie was er niet gedurende de hele wedstrijd. Je zag momenten waarop we echt goed waren, maar uiteindelijk is dat niet genoeg.”
Toch blijft Newbold geloven in een vervolg. Als India Engeland verslaat, krijgt Wales een nieuwe kans tegen de Engelsen. “Als India van Engeland wint, krijgen wij de kans om het tegen Engeland zelf af te maken en de volgende ronde te halen. We geloven er nog steeds in. We hebben een punt gehaald, we hebben niet verloren. Er is dus nog altijd iets om voor te spelen.”
En daarmee kan het verhaal van Newbold een bijzondere wending krijgen. Van de pijn van degradatie met Hurley naar de spanning van een WK-wedstrijd tegen het land waarvoor hij als U16-international ooit uitkwam. Een paar maanden geleden moest hij met zijn club afscheid nemen van de Hoofdklasse.
Nu staat hij in Amsterdam voor de kans om met Wales verder te komen op het WK. De teleurstelling van Hurley heeft hij niet vergeten. Maar als het tegen Engeland zover komt, is er maar één ding dat telt: winnen. “We geloven er nog steeds in.”


