‘Je had ook kunnen zeggen: krijg allemaal de tering’, waren de niet misverstane woorden van Erik van Driel bij Viaplay. De Rotterdamse coach sprak recht uit zijn hart na het veroveren van de NK-hockeytitel. Het bestuur van de HC besloot in het voorjaar afscheid te nemen van Van Driel aan het einde van het seizoen. Afscheid nemen met die zo felbegeerde titel voor de Zuid-Hollanders? Mooier kan eigenlijk niet. 

Na afloop van het laatste fluitsignaal taferelen die een tijd ondenkbaar leken bij HC Rotterdam. In het Schouten Zekerheid stadion stroomde het veld vol met witgroene fans. De eerste landstitel sinds 2013 werd natuurlijk uitgebreid gevierd. Alsof het Feyenoord was dat weer eens een prijs had gewonnen. 

Eigen verhaal

De hunkering naar zo’n ultieme hoofdprijs was ook hoor- en voelbaar bij Rotterdam-aanvoerder Thijs van Dam. ,,Het betekent zóveel voor mij. Hier konden we allemaal alleen maar van dromen,” straalde hij na het laatste fluitsignaal. Na het gewonnen halve finale-duel met Pinoké wist hij de titel van dertien jaar geleden nog in perspectief te plaatsen. Van Dam was toen met enkele teamgenoten een B’tje of A’tje. ,,We waren jonge jongetjes die op het veld meeliepen. Het feest na de overwinning op Oranje Zwart zullen we niet snel vergeten. Maar dat is vóór ons tijdperk. Wij zijn nu bezig met ons eigen verhaal.”

Het Rotterdamse succes volgt op een uiterst moeizaam vorig seizoen. In 2024-2025 lukte het allemaal nét niet. De play-offs werden misgelopen en ook in de EHL eindigde het avontuur vroegtijdig. Destijds stak aanvoerder Van Dam de hand in eigen boezem. Hij was zeer zelfkritisch (lees: realistisch) richting zijn aanvoerderschap en het presteren van zijn eigen team. ,,Wij hebben gewoon een team dat in de play-offs thuishoort. Structureel in de top mee moet draaien. Dat is er niet uitgekomen. Ik zal tijdens die evaluatie ook heel kritisch naar mezelf kijken. Ik speelde niet het seizoen dat ik wilde spelen”, waren destijds zijn woorden. Na de verloren halve finale van Rotterdam tegen Gantoise in die desbetreffende EHL, was er ook een realistische coach Erik van Driel: ,,In de tweede seizoenshelft is het echt ‘mijn’ groep geworden. We moeten goed kijken wat er anders moet, zodat we in seizoen 2025-2026 geen grote wedstrijden meer laten liggen.”

‘Mislukt’ en ‘uitzichtloos’ 

Vorig seizoen was Van Driel’s eerste als eindverantwoordelijke. ‘Mislukt’ en ‘uitzichtloos’ waren termen die hij er liever niet op plakte, terwijl Rotterdam aan het einde van 2024-2025 toch echt met lege handen stond. ,,Het is zeer teleurstellend dat we geen play-offs gaan spelen. De evaluatie zal een realistische zijn,” sprak dus Van Dam. De uitkomst van die realistische evaluatie, was dat Van Driel mocht aanblijven als coach. Met ‘zijn’ groep revancheerde hij zich in deze eerste seizoenshelft ‘meer dan’. Toch kwam er dit voorjaar het enigszins verrassende bericht dat Rotterdam en Van Driel uit elkaar zouden gaan. 

Het bericht luidde: ‘het is een strategische afweging over de langetermijnvisie van de club en vanuit de overtuiging dat voor de volgende fase een ander type coach gewenst is.’ Dat zijn natuurlijk topsportpraatjes waarmee met andere woorden wordt gezegd: Van Driel is niet langer gewenst. De opvolger van Robin Rösch sprak daarom recht uit zijn hart tegenover Viaplay en Hockey.nl na het winnen van de landstitel. ‘Krijg allemaal de tering’ en ‘Trots hoe ik met die rotzooi uit de winter ben omgegaan’ waren de headlines. 

Beste papieren voor Oranje-Rood

Het was overigens eigenlijk Oranje-Rood dat bij de heren de beste papieren leek te hebben voor de titel 2025-2026. De ploeg van Ageeth Boomgaardt reeg record na record aaneen in de reguliere competitie. In de halve finale stond het tegenover regerend landskampioen Amsterdam. Voor de derde keer op rij eindigde het duel tussen de herenhockeytitanen in een gelijkspel, in het heenduel in het Wagener stadion. ,,Amsterdam en OR maken er altijd mooie wedstrijden van”, sprak Boomgaardt. ,,Zij weten het ook van ons: wij startten fel. Dat hadden ze verwacht. Play-offs spelen is een hele nieuwe ervaring voor veel jongens. Een goede competitie spelen geeft veel vertrouwen, maar dán gaat het pas echt beginnen”, aldus de vrouwelijke coach. ,,Hoe het komt dat wij ongeslagen koploper zijn geworden? Iedereen heeft vanaf het allereerste moment de bereidheid gevonden om de schouders d’r onder te zetten. Langzaamaan is het spel steeds beter geworden.”

Passant

Dat is toch wel het bedenkelijke van de play-offs. Bij de heren stak Oranje-Rood er voortdurend met kop en schouders bovenuit. Maar in het terugduel in Eindhoven was één goed kwart van de Amsterdamse mannen van coach Mathijssen voldoende om Oranje-Rood de pas af te snijden. De bij de Eindhovenaren afzwaaiende hockeylegende Bob de Voogd sprak na afloop: ,,Natuurlijk ben ik megatrots op het seizoen. Voor mij was iedere minuut die ik heb gespeeld, persoonlijk, een cadeautje. Voor ons is er de eerste helft eigenlijk niks aan de hand. Dan doet het wel pijn dat je er de tweede helft compleet van het veld wordt geveegd”, aldus de routinier. ,,We hebben zo’n ‘facking’ goed seizoen gehad, dat je bijna vergeet dat OR in de laatste negen jaar slechts twee keer play-offs heeft gespeeld. Ik ben daarin eigenlijk maar een passant.’’ Het journaille wees De Voogd op het feit dat hij wel erg bescheiden is. ,,Volgend jaar komen er weer jongens bij dit team beter gaan maken. Misschien ben ik dan geen passant, maar voor mij voelde tijdens dit seizoen alles gewoon als ‘extraatje’. Ik laat deze dag niet mijn tweeëntwintig vorige seizoenen beïnvloeden.” Daar noemt hij ‘het hockey ook te mooi voor’. Ondanks de duidelijke uitslag van het duel in Eindhoven. Was het écht zijn ‘laatste kunstje’? ,,Ja, ik ga wel echt stoppen. Op een gegeven moment moet je eerlijk tegenover jezelf zijn.”

Doelpunt voor de eeuwigheid 

Voor de eindstrijd stond dus een ouderwetse 010-020 strijd op het programma. In het heenduel in Amstelveen was het nog Amsterdam-spits Brent van Bijnen die de goal van het seizoen maakte. Na afloop sprak hij zelf: ,,Taco van den Honert zei ooit tegen mij: ‘als je gaat nadenken over je acties, dan moet je de bal terugspelen’. Dit soort dingen moet je op intuïtie doen.” Intuïtie’ is het woord dat je tijdens die play-offs volledig op regerend kampioen Amsterdam kon plakken. De ploeg van Mathijssen vertrouwde misschien iets meer op het ‘gevoel’, dan op de ‘ratio’. Misschien wel zoals het de titel ook een jaar geleden, tot ieders verrassing, wist te grijpen tegen Kampong. ,,Of een kampioenschap dit jaar nóg knapper zou zijn?’’, vroeg Van Bijnen zich af na zijn wondergoal tegen Rotterdam in het eerste onderlinge duel. ,,Ik denk het wel, maar ik wil ook niet te veel op de zaken vooruitlopen. We hebben wel de druk gevoeld van het regerend landskampioen zijn…”, waren zijn veelzeggende woorden.

In de return speelde Amsterdam waarschijnlijk zijn beste wedstrijd van het seizoen. Het kreeg mogelijkheden zat op de verdiende ‘Golden Goal’ van het seizoen. Maar Rotterdamse doelman Meijer, de kruising en pech zaten de hoofdstedelingen in de weg. Het geluk dat Amsterdam vorig jaar aan zijn zijde had, viel nu de kant op richting de mannen van Van Driel. In de allerlaatste minuut was er een wondergoal van Joaquin Menini. Een doelpunt voor de eeuwigheid voor HC Rotterdam. Een treffer die in de topsport het kleine detail betekent tussen een landstitel, of geen landstitel.