Toen Karlinde van Arendonk twee jaar geleden stopte met hockey op hoog niveau, dacht ze dat haar topsportleven achter haar lag. Na jaren in de promotieklasse bij Huizen, een kampioenschap en promotie naar de hoofdklasse, koos ze bewust voor rust, een fulltime baan en een ander ritme. Maar stilzitten bleek uiteindelijk niets voor haar.

“Ik miste het trainen voor een doel eigenlijk al vrij snel,” vertelt Van Arendonk. “Ik had jarenlang vier avonden per week getraind en ineens viel dat weg. Toen ben ik veel gaan hardlopen, maar ik merkte wel dat ik die topsportmentaliteit miste.” 

Zeventig kandidaten

Dat juist de zeilsport haar terugbracht in de topsportwereld, had ze zelf ook niet zien aankomen. Via een oproep van het Watersportverbond werd gezocht naar sporters met een specifiek fysiek profiel voor de olympische zeilklasse. Van Arendonk besloot zich aan te melden. Van de zeventig kandidaten bleven uiteindelijk vijf vrouwen over voor een intensieve trainingsperiode in Scheveningen. Daar begon haar tweede sportleven.

“Op de eerste dag kregen we gewoon een wetsuit in handen gedrukt en werd gezegd: we gaan het water op,” zegt ze lachend. “Geen uitleg, geen technische verhalen, gewoon meteen doen.” 

Grote overstap

De overstap was groot. Als kind had Van Arendonk nog Optimist gezeild, maar toen hockey serieuzer werd, koos ze voor het veld. “Ik was een jaar of twaalf toen ik stopte met zeilen. Je kunt niet elk weekend én wedstrijden zeilen én hockeyen. Uiteindelijk heb ik toen voor hockey gekozen.” 

Nu, jaren later, staat ze ineens tussen de beste zeilers van de wereld. Samen met Odile van Aanholt vormt Van Arendonk inmiddels een nieuw duo binnen de olympische zeilploeg. De van Curaçao afkomstige Van Aanholt won in 2024 olympisch goud in Marseille in de 49erFX-klasse, een spectaculaire en razendsnelle skiffboot voor twee vrouwen. Na die Spelen ging ze op zoek naar een nieuwe bemanning en kwam ze uiteindelijk uit bij de voormalig hockeyster.

Team Allianz

Van Arendonk stroomde na een intensieve trainingsperiode in Scheveningen door binnen het olympische programma. Van de vijf resterende kandidaten bleef zij samen met één andere zeilster over. In de maanden daarna werd er veel gewisseld met verschillende stuurvrouwen, waarna Van Arendonk en Van Aanholt voorafgaand aan het WK ongeveer vijf weken samen in de boot zaten.

“Dat iemand met zoveel ervaring vertrouwen in mij heeft, geeft natuurlijk enorm veel motivatie,” zegt Van Arendonk.

Het succes kwam sneller dan verwacht. Na slechts een paar weken samen varen stond het duo in mei al op het WK. 

“Dat was best bizar,” geeft Van Arendonk toe. “Je vaart ineens tussen olympische kampioenen en meiden die al jaren aan de wereldtop staan. Dat is natuurlijk spannend, maar vooral ook heel gaaf.” 

Veertiende op het eerste WK

Het Nederlandse duo eindigde als veertiende van de wereld. Een resultaat waar volgens haar nog veel meer in zit. “We zaten maar vijf puntjes van de finale af. In het zeilen is dat echt heel weinig. Er zit enorm veel potentie in.” 

Om volledig voor haar olympische droom te gaan, nam Van Arendonk onlangs een drastisch besluit: ze zegde haar baan op. “Ja, dat was wel een grote keuze,” zegt ze. “Maar uiteindelijk voelde het goed. Ik doe dit nu echt fulltime.” 

Meer topsport dan hockey

Haar leven ziet er inmiddels compleet anders uit dan in haar hockeytijd. Waar ze vroeger trainingen combineerde met een fulltime baan, draait nu alles om topsport. Trainingskampen in het buitenland, krachttraining, voedingsschema’s en dagenlange sessies op het water bepalen haar agenda.

“Bij hockey deed ik het eigenlijk parttime naast mijn werk,” vertelt ze. “Nu zit er een compleet team omheen met fysio’s, krachttrainers en voedingsdeskundigen. Dat verschil is enorm.” 

Ook fysiek moest ze zich aanpassen. “Bij hockey trainde ik vooral conditioneel. Nu moet ik veel meer op mijn bovenlichaam trainen. Armen, schouders, kracht. Dat is echt anders.” 

Hoofdklasse blijven volgen

Toch blijft hockey een deel van haar leven. Ze volgt de hoofdklasse nog altijd op de achtergrond en kijkt soms met nostalgie naar beelden van oude wedstrijden. “Als ik nu beelden van de play-offs zie, denk ik soms wel: dat was ook echt heel leuk,” zegt ze. “Maar voorlopig ligt mijn focus volledig op het zeilen.” 

Die focus ligt op één groot doel: de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028. Eerst moet kwalificatie worden afgedwongen, maar de ambitie is duidelijk aanwezig. “We doen alles stap voor stap,” zegt Van Arendonk. “Maar uiteindelijk willen we naar de Spelen. Daar doen we het voor.” 

En hoewel haar sport veranderde, bleef haar drive precies hetzelfde. Misschien is dat uiteindelijk wel de grootste overeenkomst tussen hockey en zeilen: de wil om steeds beter te worden.