De 9-jarige Puck uit Ede wil na een intensieve behandeling voor leukemie weer hockeyen met haar vriendinnen. Volgens haar moeder Elsemiek Lamme kreeg haar dochter bij MHC Ede echter niet de mogelijkheid om terug te keren in haar vertrouwde team. De kwestie zorgt inmiddels voor veel reacties op sociale media, waar onder de hashtag #laathaarhockeyenman aandacht wordt gevraagd voor de situatie.
Zowel het AD als De Gelderlander berichtten maandag over de kwestie. Het AD schrijft dat Puck volgens haar moeder uit haar team is gezet omdat ze door haar ziekte niet meer aan het gewenste niveau zou voldoen. De Gelderlander plaatst het verhaal daarnaast in een bredere context en stelt de vraag hoeveel sociaal maatwerk van een sportvereniging mag worden verwacht wanneer een kind door ziekte tijdelijk niet meer op het oude niveau kan sporten.
Voor Puck gaat het ondertussen om meer dan hockey alleen. Ze speelt sinds haar derde bij MHC Ede en haar teamgenoten zijn volgens haar moeder al jarenlang haar beste vriendinnen.
Van het hockeyveld naar het ziekenhuis
Rond de kerst van 2024 verandert het leven van Puck ingrijpend. Ze krijgt de diagnose leukemie, met uitzaaiingen naar het hersenvocht en ruggenmerg. Een intensief behandeltraject volgt.
Haar hockeyvriendinnen blijven in die periode betrokken. Ze bezoeken Puck in het ziekenhuis en maken spandoeken om haar te steunen.
Wanneer Puck zich na verloop van tijd weer iets beter voelt, wil ze haar leven voorzichtig oppakken. Eén wens staat daarbij voorop: terug naar het hockeyveld, samen met de meisjes met wie ze al jaren speelt.
Volgens haar moeder blijkt die terugkeer ingewikkelder dan gehoopt.
Discussie over haar terugkeer bij MHC Ede
Voorafgaand aan het nieuwe seizoen neemt Lamme contact op met de jeugdafdeling van MHC Ede om te bespreken hoe Puck haar hockey kan hervatten.
Volgens Lamme wordt haar tijdens een telefoongesprek verteld dat Puck niet bij haar vriendinnen in het team kan blijven. Er zou volgens haar vanuit de club zijn aangegeven dat er kwaliteit moet worden geleverd.
Daarop reageert Lamme: ‘Dus wat je eigenlijk zegt, is dat Puck daar niet meer aan voldoet.’
Volgens de moeder wordt daarnaast tegen haar gezegd dat ze zich moet neerleggen bij de situatie en moet accepteren wat haar dochter op dat moment nog kan.
Later volgen volgens Lamme excuses van de voorzitter voor de manier waarop het gesprek is verlopen. Daarbij zou zijn aangegeven dat de uitspraken geen clubbeleid waren.
MHC Ede wil vanwege de leeftijd van Puck niet inhoudelijk ingaan op de kwestie. In een schriftelijke reactie laat de voorzitter weten dat de club betreurt dat de indruk is ontstaan dat Puck niet welkom zou zijn.
De club wenst Puck en haar familie beterschap en sterkte en benadrukt dat zij altijd welkom is binnen de vereniging.
Een club waar iedereen welkom is
Opvallend is dat MHC Ede zichzelf op Instagram presenteert als een hockeyclub waar iedereen zich welkom voelt. ‘Van jong tot oud, met of zonder beperking: hockey is voor iedereen’, staat in de biografie van de club. Die boodschap maakt de discussie rond Puck extra relevant. Haar situatie roept de vraag op hoe die brede ambitie in de praktijk wordt vertaald wanneer een jonge speelster door een langdurige ziekte tijdelijk niet op haar oude niveau kan hockeyen.
Wel trainen, niet meer in haar vertrouwde team
Volgens Lamme krijgt Puck daarna wel de mogelijkheid om mee te trainen, maar niet als vast lid van haar vertrouwde team. Ze zou afwisselend met verschillende teams kunnen meetrainen.
Daarmee ontstaat precies het verschil waar de discussie volgens haar moeder om draait. Voor Puck is het niet alleen belangrijk om een training te kunnen volgen. Ze wil vooral weer samen hockeyen met haar vriendinnen.
Volgens Lamme voelt haar dochter zich bovendien steeds minder onderdeel van de groep. Zo zou ze niet zijn toegevoegd aan groepsapps, uitnodigingen voor uitjes en clinics hebben gemist en niet bij alle teamactiviteiten zijn betrokken.
‘Ze was gewoon geen onderdeel meer van een team’, zegt Lamme.
Het AD beschrijft de situatie vanuit hetzelfde perspectief: Puck wil vooral terug naar het team waarin ze jarenlang met haar vriendinnen heeft gespeeld. Volgens haar moeder is juist dat sociale aspect voor haar van grote betekenis.
‘Ze was heel erg verdrietig’
De situatie heeft volgens Lamme veel impact op haar dochter. Toen Puck hoorde dat ze niet meer bij haar vaste team en vriendinnen zou blijven, begreep ze niet waarom.
‘Ze was heel erg verdrietig. Als je je kind al ziet worstelen met een ziekte waar je geen antwoord op hebt, moet je dit ook nog uitleggen, terwijl ik het als volwassene eigenlijk zelf al niet begrijp’, vertelt haar moeder.
Lamme besluit Puck uiteindelijk uit te schrijven bij MHC Ede.
Daarmee eindigt het verhaal echter niet. De aandacht voor de situatie neemt juist snel toe.
#laathaarhockeyen gaat rond op sociale media
De discussie komt in een stroomversnelling door een Instagram-post van Matthijs Westerink, die zich namens de familie inzet voor de actie #laathaarhockeyenman.
In zijn bericht schrijft hij: ‘De vraag zou nooit moeten zijn of ze nog goed genoeg is, maar hoe we ervoor zorgen dat ze mee kan doen.’
De oproep wordt duizenden keren gedeeld en zorgt voor veel reacties. De aandacht komt daarmee niet alleen vanuit de hockeywereld, maar bereikt ook een breder publiek.
Volgens Lamme had ze de omvang van de aandacht niet voorzien. Tegelijkertijd begrijpt ze de reacties.
‘Ik ben blij dat er aandacht voor is. Niet alleen vanwege Puck, maar omdat ik hoop dat andere kinderen dit nooit hoeven mee te maken.’
Hoeveel maatwerk kan een club bieden?
De Gelderlander trekt het verhaal nadrukkelijk breder. In een afzonderlijke beschouwing wordt de vraag gesteld of sociaal maatwerk voor een ziek kind soms te veel gevraagd is van een sportvereniging. De krant beschrijft Pucks situatie als voorbeeld van het spanningsveld tussen de mogelijkheden van een club en de behoeften van een jong kind dat door ziekte tijdelijk niet op hetzelfde niveau kan sporten.
Dat spanningsveld is niet eenvoudig. Een hockeyvereniging heeft te maken met teams, trainingsgroepen, wedstrijdniveau en de beschikbare trainers. Tegelijkertijd heeft jeugd-hockey een belangrijke sociale functie. Voor jonge spelers zijn teamgenoten vaak niet alleen medespelers, maar ook vrienden.
Juist daarom ligt de vraag voor de hand of terugkeer na een langdurige ziekte alleen moet worden beoordeeld op sportieve prestaties.
In Pucks geval staat bovendien niet vast dat zij helemaal niet zou kunnen hockeyen. Volgens haar moeder was er wel ruimte om mee te trainen, maar niet om terug te keren in haar oude team.
Dat onderscheid is belangrijk in de discussie. De kwestie gaat daarmee niet alleen over de vraag óf Puck mag hockeyen, maar vooral over de manier waarop een vereniging haar terugkeer vormgeeft.
Een bredere kwestie voor de hockeysport
De situatie in Ede raakt aan een onderwerp waarmee meer sportverenigingen te maken kunnen krijgen: hoe ga je om met jeugdspelers die door ziekte langere tijd uitvallen en daarna terugkeren?
Een kind dat maandenlang wordt behandeld, keert niet noodzakelijk terug op hetzelfde fysieke en sportieve niveau. Tegelijkertijd kan juist het vertrouwde team een belangrijke rol spelen bij het hervatten van het gewone leven.
Voor hockeyclubs betekent dat soms zoeken naar maatwerk. Een speler kan bijvoorbeeld nog niet iedere training volledig meedoen, maar wel onderdeel blijven van de groep. Ook kan een tijdelijke of gefaseerde terugkeer een mogelijkheid zijn.
Welke oplossing passend is, verschilt per situatie. Daarbij moeten de gezondheid en belastbaarheid van het kind vanzelfsprekend leidend zijn, in overleg met ouders en waar nodig medische professionals.
Voor Lamme gaat het daarom uiteindelijk niet alleen om haar dochter.
‘Vraag wat een kind nodig heeft. Vraag wat ouders nodig hebben. En blijf zo’n kind zien’, zegt ze.
Puck wil vooral weer met haar vriendinnen hockeyen
De discussie rond Puck laat zien dat jeugd-hockey meer is dan alleen prestaties en wedstrijden. Een team is ook een sociale omgeving waarin kinderen vriendschappen opbouwen en zich onderdeel voelen van een groep.
MHC Ede benadrukt dat Puck welkom blijft binnen de vereniging. De familie heeft er inmiddels voor gekozen haar uit te schrijven.
Of de ontstane discussie uiteindelijk leidt tot een andere oplossing voor Puck is op dit moment niet duidelijk. Wel heeft haar verhaal een bredere discussie losgemaakt over inclusiviteit, prestatiedruk en de ruimte die sportverenigingen kunnen bieden aan kinderen die door ziekte tijdelijk niet kunnen voldoen aan wat zij eerder konden.
Voor Puck zelf blijft de wens eenvoudig: weer op het hockeyveld staan, samen met haar vriendinnen.
Bron: Daniël Dellink – De Gelderlander – Lees het oorspronkelijke artikel.
Bron: Daniël Dellink – AD – Lees het oorspronkelijke artikel.

