Ook scheidsrechter Roel van Eert was aanwezig bij het WK van 2014 in eigen land. ‘Het was perfect georganiseerd. Met enorm veel publiek, dat was ook voor mij heel speciaal.’ Komende zomer is hij er weer bij, als ‘umpire manager’.
Het staat Van Eert goed voor de geest. ,,Je had het hoofdveld in het ADO-stadion en er was nog een tweede veld. Dat was ernaast neergelegd, op een soort open plek. Dat zijn normaal gesproken parkeerplaatsen geloof ik. Er stonden ook wel wat tribunes omheen. Daar heb ik één wedstrijd gefloten. “Dat ging een beetje zoals je het gewend was.”
De andere drie wedstrijden die Van Eert floot, waren andere koek. ,,Dat stadion zat voor mijn gevoel altijd vol, niet alleen bij de wedstrijden van Oranje. Er zaten duizenden mensen rondom het veld. En zo’n voetbalstadion is niet alleen een veld met tribunes eromheen. Kantoren, ruimtes, kleedkamers, sponsorlounges: het is er allemaal. Dat zie je in het hockey niet vaak. En je kwam het veld op via de tunnel.’’
Hij herinnert zich vooral hoe goed alles georganiseerd was. ,,Echt een toernooi zoals we dat in Nederland kennen. Het was voor mij net zo speciaal, omdat er natuurlijk veel bekenden konden komen kijken. Maar je moet ervoor waken dat die aandacht niet te veel afleidt. Zeker als scheidsrechter. Als speler kan ik me voorstellen dat je in je teambubbel zit, maar wij kwamen vaak allerlei mensen tegen. Na afloop is het prima om nog even een praatje te maken, maar van tevoren was ik gefocust op wat ik moest doen en probeerde ik me niet te veel te laten afleiden.”
Mannen en vrouwen gescheiden
Van Eert floot vier wedstrijden op het mannen-WK. Australië-Maleisië, India-Spanje, Engeland-Australië en tegen wie moest Zuid-Korea ook alweer op het laatst? “Oh ja, tegen India, om de negende plek.” Je hoort weleens dat scheidsrechters stiekem hopen dat Nederland het niet goed doet op een groot toernooi, omdat dat de kansen om een finale te mogen fluiten vergroot. Niets menselijks is ook Van Eert vreemd: Tuurlijk heb ik dat gedacht. Maar ik ben ook reëel. Er waren op dat WK veel goede scheidsrechters. Het had zomaar gekund dat als Nederland niet verder was gekomen, ik toch geen halve finale had gefloten. “Er waren anderen op dat moment die gewoon heel goed waren.”
Wat opvalt: Van Eert floot alleen wedstijden bij de mannen. Ja, dat was destijds helemaal gescheiden. Wij zaten ook in een hotel in Den Haag en alle damesofficials in een hotel in Kijkduin. Het crossgender aanwijzen is begonnen in de coronatijd, om allerlei praktische redenen. Toen hebben scheidsrechters zelfs wel eens hun eigen land gefloten in de Pro League bijvoorbeeld.” Daardoor is de arbitrage tegenwoordig veel meer één groep, stelt hij. ,,Dan kom je een paar dagen voor het toernooi bij elkaar en doe je samen de briefings en voorbereiding. Hoewel dat straks toch een beetje anders zal zijn, omdat we komende zomer wel op twee afzonderlijke locaties spelen.”
Daar speelt Van Eert eveneens een rol in de arbitrage. In 2017 ben ik gestopt als scheidsrechter, omdat ik 47 werd en dat is de max. Daarna ben ik ‘umpire manager’ geworden. Die regelen van alles voor de scheidsrechters: de aanwijzingen, video-analyses, de wedstrijdnabesprekingen. Uiteindelijk doe je ook de beoordeling en rapporten. Het is hard werken, en belangrijk. “Het ‘eigen land’-spektakel zal voor mij wat minder zijn, want ik zit waarschijnlijk grotendeels in België deze zomer.”
