Het deelnemersveld voor het WK hockey in België en Nederland was natuurlijk al bekend. Maar nu zijn de 32 teams ook daadwerkelijk gekoppeld aan elkaar in de acht poules. De uitkomsten: de Oranje-dames treffen Argentinië, Nieuw-Zeeland en Japan en de Oranje-heren treffen Australië, Chili en Japan. HockeyMagazine was erbij in het Wagener Stadion en peilde de reactie bij de Oranje-kampen.

Een intercontinentale poule. Zo noemde aanvoerster Renée van Laarhoven al meteen in de eerste, officiële reactie. “En ieder contintent heeft toch weer z’n eigen manier van hockeyen. Japan en China lijken qua basistechniek, verdedigend, best veel op elkaar. Tegen hun zijn dat vaak hele open en leuke wedstrijden. Tegen Chili hebben we nog niet heel vaak gespeeld. Ook Japan hebben we al een tijd niet gehad, dus het is weer leuk om nieuwe gezichten tegenover je te zien.” 

Een ‘enorme boost’. Zo noemt de SCHC-verdedigster het vele Oranje dat op de tribune zal prijken tijdens het komende WK. “Ook in 2022 was dat natuurlijk zo, de wedstrijden die wij in Nederland afwerkten. In Parijs was ook bijna alles Oranje en dat gaf een enorme boost.” 

Had de loting ‘gunstiger’ gekund?
Ook de aanvoerder van de heren benoemde dit extra aspect, het spelen van zo’n groot eindtoernooi in eigen land. Thierry Brinkman: “Duidelijk is wel dat de Olympische Spelen het hoogste podium is. Een WK in eigen land zit er wel heel dicht tegenaan.” Als we kijken naar de loting van de mannen van Delmée… Had die misschien wel wat ‘gunstiger’ gekund. 

De Den Bosch-middenvelder zegt daarover: “Ik geloof niet per se in een ‘gunstige loting’. Je moet altijd maar weer afwachten met wie je gaat kruizen. Als je zelf écht goed in een toernooi zit… Dan maakt het vaak niet eens uit wie je tegenkomt. Er zijn zoveel sterke landen… Zeg het maar.” 

Coaches Ehren en Delmée aan het woord
Dan de coaches. Raoul Ehren vindt het, net als Van Laarhoven, wel interessant dat er wat ‘nieuwere’ en ‘onbekendere’ tegenstanders op de rol staan. “Tegen Chili en Japan spelen we niet veel. Dat is leuk, want je had ook weer een hele Europese poule kunnen hebben. Ik heb Renée en Marijn (Veen, red.) even gesproken en die waren ook enthousiast. Daarnaast zag ik in onze groepsapp dat het wel goed wordt ontvangen. Het zijn gewoon mooie affiches waar de meiden naar uitkijken.” 

Ook bij Jeroen Delmée woorden van gelijke strekking. In Parijs zag hij in de poule een goeddeels Europees deelnemersveld. Nu treft hij Oceaniërs, Zuid-Amerikanen en Aziaten. Net als bij Brinkman wordt de vraag voorgelegd: had de loting misschien niet gunstiger kunnen uitpakken? “Dat weet je achteraf pas”, zucht Delmée. “De ploeg die als tweede in de wereld ranking van je poule zit… Denk ik dat het niet zoveel uitmaakt wie je treft. Want de verschillen in het mannenhockey zijn heel klein.” 

“In Parijs hadden we het idee dat we een soort half EK aan het spelen waren. Dat vind ik het wel mooi van een WK dat je tegen verschillende continenten speelt. Dat heb ik liever dan dat je denkt: we spelen weer een EK. Van Japan, bijvoorbeeld, weet je relatief weinig.”