Met een bronzen WK-medaille om haar nek weet Alix Gerniers niet of ze nog doorgaat bij de Red Panthers. De 33-jarige Belgische laat haar toekomst na een bewogen toernooi nadrukkelijk open. Tegelijkertijd blijft ze bij haar kritiek op de arbitrage in de halve finale tegen Nederland en betreurt ze vooral dat de geschorste Justine Rasir niet naast haar op het veld stond. “Mijn enige spijt van dit toernooi is dat Justine er vandaag niet bij kon zijn.”

België sloot het WK zaterdag af met brons. De wedstrijd tegen Australië was volgens Gerniers niet de beste van het toernooi, maar de Red Panthers sleepten de medaille op karakter binnen.

“We zijn tevreden”, zegt Gerniers tegen Hockey-Magazine. “Het was misschien wel onze slechtste wedstrijd van het toernooi, maar we hebben op karakter gespeeld. Dat was vandaag het belangrijkste.”

De medaille kwam twee dagen na de beladen halve finale tegen Nederland. België dacht in de slotfase gelijk te maken, maar de treffer van Famke van Heel werd na ingrijpen van de videoscheidsrechter afgekeurd. In de aanloop naar het doelpunt zou Rasir de Nederlandse Lisa Post indirect hebben afgehouden.

“De arbiters zijn zich achteraf komen verontschuldigen, omdat ze heel goed wisten dat er heel veel fout was gelopen.”

Alix Gerniers

‘Ik denk er nog altijd hetzelfde over’

Gerniers reageerde na het laatste fluitsignaal woedend richting de arbitrage. Ook twee dagen later is haar mening niet veranderd.

“Ik ben een heel uitgesproken persoon en ik heb er mijn mening over”, zegt Gerniers. “Ik denk nog altijd dat er tijdens die wedstrijd heel veel dingen fout zijn gelopen. Ik denk er nog precies hetzelfde over.”

Volgens de ervaren Belgische speelde haar ploeg tegen Nederland juist een van haar beste wedstrijden. “Ik ben iemand die heel kritisch kan zijn op het team, op het proces en op hoe we beter kunnen worden. Maar tegen Nederland hebben we gewoon de perfecte wedstrijd gespeeld.”

“We weten dat Nederland de nummer één is en op papier beter is. Acht van de tien keer winnen zij, maar twee van de tien keer kunnen wij het hun heel moeilijk maken. Eergisteren was een van die twee kansen. Ik denk dat externe factoren ons lot een beetje hebben bepaald.”

Gerniers is ook na het terugzien van de beelden niet overtuigd van de overtreding van Rasir. “Justine controleert de bal in de cirkel. Daar staan altijd heel veel speelsters. Vanuit puur hockeyperspectief is dat in mijn ogen nooit een overtreding. Voor mij kan daar geen sprake zijn van obstructie.”

‘Arbiters kwamen zich verontschuldigen’

Gerniers stelt bovendien dat de arbiters na afloop hun excuses hebben aangeboden aan de Belgische ploeg.

“De arbiters zijn zich achteraf komen verontschuldigen, omdat ze heel goed wisten dat er heel veel fout was gelopen”, zegt ze.

Een inhoudelijke uitleg van de internationale hockeyfederatie blijft ondertussen uit. Hockey-Magazine benaderde de FIH voor een reactie op de veelbesproken arbitrale beslissing. De bond weigert daarop in te gaan en laat via een woordvoerder weten: “As a principle, FIH doesn’t comment on umpiring decisions.” De FIH geeft dus uit principe geen commentaar op beslissingen van scheidsrechters.

Tegelijkertijd trad de bond wel disciplinair op tegen de Belgische speelsters. Gerniers kreeg een officiële waarschuwing voor haar gedrag na het laatste fluitsignaal. Rasir werd voor één wedstrijd geschorst vanwege de uitspraken die ze kort na de halve finale deed in een interview met RTL Sports.

Rasir zei daarin dat België was “bestolen” en suggereerde dat de scheidsrechter mogelijk geld had aangenomen. Later liet ze via Instagram weten haar woorden te betreuren. Ze benadrukte daarbij dat ze naar eigen zeggen ongeveer twintig seconden na de emotionele wedstrijd en slechts enkele minuten na het afgekeurde doelpunt voor de camera moest verschijnen. Rasir stelde dat ze het interview had willen weigeren, maar geen keuze kreeg.

‘Geluk dat er geen geluid was’

Gerniers beseft dat ook haar eigen reactie na afloop over de grens ging. “Het ging tussen Justine en mij, want ik zat in hetzelfde schuitje”, erkent ze. “Ik denk dat ik het geluk had dat er wel beelden waren, maar geen geluid.”

Op de vraag wat ze precies richting de arbitrage riep, reageert ze met een glimlach. “Dat weet ik niet meer. Maar ik ben blij dat er geen geluid was.”

Dat Rasir door haar schorsing de wedstrijd om het brons miste, zit Gerniers nog altijd dwars. “Ik vind het zonde. Mijn enige spijt van dit toernooi is dat Justine vandaag niet met ons op het veld kon staan. Maar dit definieert haar toernooi absoluut niet.”

Mogelijk afscheid

Voor Gerniers zelf kan het brons haar laatste optreden op een groot internationaal toernooi zijn geweest. De Olympische Spelen van Los Angeles zijn over twee jaar, maar de Belgische weet nog niet of ze haar loopbaan tot die tijd wil voortzetten.

“Ik weet het niet en ik ga daar vandaag ook niet op antwoorden, omdat ik het oprecht niet weet”, zegt ze. “Ik voel me goed. Misschien is het tijd voor andere dingen. We zullen zien.”

Het ontbreekt haar niet aan motivatie, maar het dagelijkse topsportbestaan begint na al die jaren wel mee te wegen.

“Toernooien zijn altijd heel leuk, maar er zijn ook veel externe factoren. Twee jaar is niet ver weg, maar het is ook lang. Het is een bepaalde routine die niet altijd gemakkelijk is. Ik klaag absoluut niet, want we hebben de mooiste baan ter wereld. Maar als je hier al vijftien jaar dag in, dag uit mee bezig bent, is het niet altijd gemakkelijk.”

Verschillende ploeggenoten droegen de bronzen medaille mede op aan Gerniers en andere ervaren internationals. Zelf wil ze daar niet te veel nadruk op leggen.

“Veel meisjes kwamen naar mij toe en zeiden: we hebben het voor jou en voor de andere speelsters die hier al zo lang bij zijn gedaan. Dat vond ik heel lief, maar ik zei ook: stop. We hebben dit samen gedaan. Ik ben het team niet.”

Of Gerniers met het WK-brons daadwerkelijk afscheid neemt van de Red Panthers, blijft voorlopig onduidelijk. “Er zijn zoveel factoren. We zullen het wel zien.”

Omslagfoto: Hans Bakker