Marijn Veen is al jarenlang één van de drijvende krachten binnen Amsterdam Dames 1 en Oranje. Als gezicht van ASICS sprak ze met Hockey Magazine over plezier in de sport, een veerkrachtige terugkeer na een zware blessure en een glas dat bij haar altijd halfvol is.

Hockey en plezier lijken bij jou onlosmakelijk verbonden. Hoe is dat gegroeid?

Het specifieke moment is lastig te herinneren. Toen ik bij Dames 1 kwam, merkte ik wel direct dat het anders was dan in de jeugd, want het ging meer en meer over presteren. Tegelijkertijd ben ik altijd iemand geweest die dat plezier heel hoog in het vaandel had staan en daar ook vanuit handelde. Ik vond het spelletje zo ontzettend leuk dat het plezier voor mij altijd op één stond. Er is gestaag meer verantwoordelijkheid gekomen, maar dat heeft het plezier nooit overschaduwd.”

Hoe verhoudt presteren zich voor jou tot dat plezier?

Ik weet niet of hockey leuk blijft als je altijd alles blijft verliezen, maar plezier is niet afhankelijk van het resultaat, ook al helpt het wel mee. Dat heb ik nu ook weer beleefd met het landskampioenschap. Dat was geweldig, maar het plezier is er niet afhankelijk van — anders is het ook niet vol te houden. Als ik nu geen landstitel had gehad bij Amsterdam, maar ik had wel alle teamtrips, mooie avonden en diepe gesprekken beleefd, dan zorgt dat net zo goed voor plezier.”

Komt het winnen van een prijs overeen met hoe je het je had voorgesteld?

,,Bij de ene prijs is dat meer het geval dan bij de andere. We zijn nu landskampioen geworden en die prijs staat voor mij bijna even hoog als olympisch goud. Het teamgevoel, hoe hecht je bent en hoe je naar iets toewerkt, is wat je vooral onthoudt.”

Jullie verrasten velen met die titel; voelde dat intern ook zo?

De buitenwereld zag het als een verrassing, maar wij wisten altijd al hoe goed we waren. Het was even puzzelen en zoeken en we hebben punten laten liggen, maar in de toppers zag je al hoe goed wij kunnen zijn. Wij hebben het zelf daarom nooit als een verrassing gezien.”

Je bent teruggekomen na een zware blessureperiode. Wat heeft dat je gebracht?

Ik ben drie jaar geblesseerd geweest met een hersenschudding en toen had ik nul plezier in hockey. Het was zelfs de vraag of ik nog wel op dit niveau kon blijven hockeyen en dat was vreselijk. Maar ik ben teruggekomen en heb het plezier weer gevonden. Ik heb me toen ook gerealiseerd hoe mooi het is als je er wél staat en hoe dankbaar je moet zijn. Je speelt in Oranje, je mag het shirt dragen en er komen 10.000 mensen naar je kijken.”

Waar geniet je van de kleine dingen in het hockey?

Voor mij zijn dat echt de kleedkamermomenten. Zondag voor de wedstrijd drinken we met zijn allen koffie bij een vast tentje. Dat zijn de momenten die ik zo leuk vind; dat ik echt met mijn vriendinnen aan het hockeyen ben. Ik ben dit jaar begonnen met stage lopen van negen tot vijf, maar dan denk ik op donderdagochtend: ik mag nu gewoon naar de club fietsen om te trainen. Daar staan allemaal vriendinnen van mij en we mogen lekker buiten zijn. Wat is dit voor waanzinnig leven? Daar geniet ik zo enorm van.”

Spelerspaspoort Marijn Veen

Clubs: 

• GHHC Groningen: 2002-2005
• SV Kampong: 2005-2017
• Amsterdamsche Hockey en Bandy Club: 2017-heden

Oranje: 2018 – heden

Positie: Aanvaller (Middenvelder)

Favoriete rugnummer: 19

Stick: JDH

Schoenen: ASICS FIELD SPEED FF 2