Terwijl de Argentijnse supporters op de tribunes en het veld zelfs uren na de wedstrijd van het Wagener Stadion bleven zingen en dansen, probeerde Valentina Raposo langzaam te bevatten wat haar ploeg zojuist had gepresteerd. Argentinië versloeg Nederland na shoot-outs en veroverde voor de derde keer de wereldtitel. “Dit was echt een droom.”

Na de reguliere speeltijd stond het 1-1. Oranje kwam op voorsprong, maar Argentinië bleef geloven in een ommekeer en trok de finale uiteindelijk in de shoot-outs naar zich toe.

“We hebben ons heel lang op dit soort wedstrijden voorbereid”, vertelt Raposo na afloop. “Lange tijd lukte het ons niet om zulke wedstrijden te winnen. Daarom betekent dit ontzettend veel. We hebben vandaag alles gegeven wat we konden.”

Strijd tegen Oranje én het publiek

Argentinië moest het in de finale niet alleen opnemen tegen de nummer één van de wereld, maar ook tegen een Wagener Stadion dat vrijwel volledig oranje kleurde. Raposo en haar ploeggenoten wisten vooraf wat hun te wachten stond.

“We hadden eerst in België gespeeld en wisten dat we daarna hier mogelijk tegen Nederland zouden uitkomen”, zegt ze. “We wisten dat het publiek gek zou worden en dat het hele stadion oranje zou zijn. Maar op het veld hebben wij onze Argentijnse kant laten zien. We hebben laten zien waarvoor we al die jaren hebben getraind.”

Dat Argentinië zich niet liet meeslepen door de sfeer, was volgens Raposo geen toeval. De speelsters bleven dicht bij elkaar en hielden ook na de Nederlandse openingstreffer vast aan hun plan.

“We geloofden in onszelf. We hebben hier als team heel hard voor gewerkt. Mentaal, hockeytechnisch en als groep waren we goed voorbereid. We stonden heel dicht bij elkaar en vochten voor elkaar. Dat was vandaag de sleutel.”

Passie onder controle

Op de tribunes zorgden de Argentijnse supporters ondanks hun numerieke minderheid voor veel lawaai. Volgens Raposo hoort die uitbundigheid volledig bij Las Leonas.

“Dat is de Argentijnse energie”, lacht ze. “Onze supporters gaan overal met ons mee en wij voelen die energie. Het is onze passie.”

Juist het beheersen van die passie bleek in de finale belangrijk. Waar Argentinië bekendstaat om emotie en strijd, wilde de ploeg voorkomen dat de adrenaline de overhand zou krijgen.

“We moesten ons concentreren op onze eigen wedstrijd en op wat we vandaag echt wilden: wereldkampioen worden. Nederland is heel sterk in het bewaren van de rust op het veld. Daar kunnen wij veel van leren.”

“We wilden onze passie en energie meenemen, maar tegelijkertijd geconcentreerd blijven. We mochten niet toestaan dat die energie zich tegen ons zou keren. Dat is vandaag gelukt.”

Nooit opgegeven

Nederland leidde lange tijd met 1-0, maar Raposo zegt dat binnen de Argentijnse ploeg geen moment sprake was van berusting.

“We wisten natuurlijk dat Nederland deze wedstrijd kon winnen”, vertelt ze. “Maar wij bleven gefocust op ons eigen spel en op wat we wilden bereiken. We zijn erin blijven geloven.”

Na het WK blijft Raposo in Nederland. De Argentijnse keert terug bij HGC, waar ze eerder al een seizoen speelde. In aanloop naar het mondiale toernooi verbleef ze in eigen land om intensief met de nationale ploeg te kunnen trainen.

Volgens Raposo behoort de Nederlandse Hoofdklasse tot de beste competities ter wereld. “Voor mij is dit de beste competitie. Wij kunnen veel leren van het Nederlandse hockey.”

De belangrijkste Nederlandse woorden heeft de kersverse wereldkampioen inmiddels ook onder de knie. “Mooi en lekker”, zegt ze lachend. Veel meer Nederlands spreekt Raposo nog niet. Maar na haar historische avond in Amstelveen was vooral dat eerste woord bijzonder toepasselijk.