De aanvoerdersband wisselt deze Pro League regelmatig van arm bij de Oranjevrouwen. Voor de buitenwacht misschien opvallend, maar binnen de selectie haalt niemand er zijn schouders over op. “Je had in deze groep ook tien verschillende aanvoerders kunnen aanwijzen”, zegt Renée van Laarhoven.
Tegen Spanje droeg Van Laarhoven de band, terwijl Marijn Veen al vroeg uitviel met een blessure. Over de ernst daarvan kon de verdediger direct na afloop nog weinig zeggen. “Ze had pijn, maar verder weten we het nog niet.” Het aanvoerderschap wordt deze Pro League verdeeld tussen Van Laarhoven, Veen en Sanne Koolen. De drie wisselen elkaar per wedstrijd af, al benadrukt Van Laarhoven dat leiderschap binnen Oranje veel breder wordt gedragen.
“Het is eigenlijk heel fijn. We hebben een groep met veel kwaliteiten en veel speelsters die bij hun club een leidersrol hebben. Dan is het prettig om met elkaar te sparren en de verantwoordelijkheid te delen. Dat doen we bovendien met veel meer dan alleen die drie.” Dat er iedere wedstrijd een andere speelster met de band het veld op stapt, voelt voor de internationals dan ook heel normaal.
“Voor de buitenwereld is het een groot ding, voor ons veel minder. De ene keer draag jij de band, de andere keer iemand anders. Dat maakt ons eigenlijk niet zoveel uit.”
Tevredener dan na de ruime zege
Hoewel Oranje het zich een stuk lastiger maakte dan in de vorige Pro League-wedstrijd, was Van Laarhoven juist positiever over het vertoonde spel. “Eigenlijk speelden we qua basishockey beter dan de vorige wedstrijd. We waren verzorgder aan de bal en technisch beter. Alleen toen vielen de eerste twee goals heel snel en krijg je een totaal andere wedstrijd.”
China verdedigde compact en hield de Nederlandse aanval lang van scoren af.
“Als het lang 0-0 blijft, voelt het misschien lastig. Maar we hebben ons plan goed uitgevoerd en voldoende kansen gecreëerd.” Van frustratie was nauwelijks sprake. “We weten hoe goed we kunnen zijn en willen dat niveau iedere aanval aantikken. Natuurlijk lukt dat niet altijd. Maar als je kansen blijft creëren, heb je er vertrouwen in dat de goals vanzelf vallen.”
Nog geen volledige WK-focus
Met het WK in aantocht draait het volgens Van Laarhoven nog niet alleen om het mondiale eindtoernooi. Eerst moet de definitieve selectie worden vastgesteld.
“Nu zit je nog in de fase waarin iedereen een plek in de selectie probeert af te dwingen. Je bent bezig om als team in vorm te komen, maar ook nog met die onderlinge concurrentie. Zodra de selectie bekend is, kun je echt samen naar het WK toeleven.”
Teleurstelling verwerkt
Van Laarhoven blikte ook kort terug op de verloren play-offserie met SCHC. De teleurstelling kreeg bewust de ruimte. “Ik ben drie dagen echt verdrietig geweest. Daarna was het ook klaar. Juist doordat ik even afstand kon nemen en andere dingen kon doen, kreeg ik daarna weer heel veel zin om me bij Oranje aan te sluiten.”
Dat een eventuele wereldtitel haar palmares straks nog indrukwekkender maakt, houdt haar nauwelijks bezig. “Ik speel niet om aan het einde van mijn carrière een lijstje met prijzen af te kunnen vinken. Ik haal veel meer voldoening uit mijn eigen ontwikkeling en uit het proces binnen een team. Dat blijft voor mij het mooiste van hockey.”
